I SA/Gl 20/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] określającą A.B. (dalej: "skarżący") wysokość należnego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...] zł oraz umarzającą postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Następnie w piśmie z dnia 12 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazywał, że wykonanie decyzji, tj. wyegzekwowanie łącznej kwoty [...] zł doprowadzi do nieodwracalnych skutków dla skarżącego, a być może do jego upadłości. Pełnomocnik zaznaczył, że sprawa dotyczy zdarzeń, które miały miejsce w 2007 r., gdy skarżący handlował czosnkiem. Głównym aspektem sprawy była możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu czosnku, zepsutego na skutek awarii urządzenia chłodniczego w magazynie. Ponieważ skarżący prowadzi działalność handlową, jego obroty są istotne zaś marże stosunkowo niewielkie. Z natury prowadzonej działalności wynika zatem konieczność posiadania w każdym momencie istotnych zasobów gotówki na rachunkach bankowych wykorzystywanych w tej działalności. Stąd też zasadniczo skarżący może na rachunkach posiadać środki wystarczające do wykonania decyzji, jednak wykonanie jej zdaniem pełnomocnika wyrządzi skarżącemu istotną szkodę. Środki ze sprzedaży czosnku wykorzystywane są bowiem do nabywania kolejnych partii towaru, nadto w ramach postępowania egzekucyjnego ulega zablokowaniu dostęp do rachunku w ogóle a nie tylko do kwoty potrzebnej do zaspokojenia dochodzonej sumy. Nawet krótkotrwała przerwa w dostępie do rachunku bankowego może doprowadzić do niewywiązania się przez skarżącego z zobowiązań i do utraty partnerów handlowych, doprowadzić może też do nałożenia kar umownych i skutkować dochodzeniem odszkodowań. Pełnomocnik zaznaczył, że właściwy organ egzekucyjny będzie zobligowany do zastosowania wszelkich dostępnych środków egzekucyjnych, w szczególności do prowadzenia egzekucji z rachunków bankowych oraz z ruchomości – towarów handlowych. Zajęcie tych rachunków spowoduje całkowitą utratę płynności finansowej, co w konsekwencji zmusi skarżącego do zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej i likwidacji miejsc pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać następnie należy, że inicjatywa do wskazania na istnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje stronie skarżącej, która winna taki stan rzeczy uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wskazanie we wniosku na okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). W orzecznictwie akcentuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania powinien być należycie uzasadniony i poparty stosowną dokumentacją, obrazującą sytuację majątkową strony. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14, LEX nr 1500173). Zaznacza się, że wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe do rozpatrywanego przypadku należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, aby zaistniały ustawowe przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto zaś że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Zaakcentować bowiem należy, że na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania nie zostały przedłożone do akt sprawy jakiekolwiek dokumenty, dotyczące sytuacji finansowej skarżącego. Z kolei argumenty natury ogólnej, zawarte w uzasadnieniu wniosku, są zdaniem Sądu niewystarczające dla wydania pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia. Okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji Sąd nie dopatrzył się też, analizując akta administracyjne sprawy. Z uwagi na to, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.