I SA/Gl 201/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 12 grudnia 2023 r., znak 2401-IOV4.4103.6.2021/VS, UNP: 2401-23-256571 w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. A. O. (dalej jako strona, skarżąca) działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako organ). Pełnomocnik nie przedłożył pełnomocnictwa, zatem zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 25 marca 2024 r., został wezwany do usunięcia tego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Z zachowaniem wyznaczonego terminu pełnomocnik przedłożył pismo procesowe wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawie ze skargi na decyzję DIAS znak [...]. Ta decyzja nie była jednak przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. W konsekwencji kolejnym zarządzeniem z 9 maja 2024 r. pełnomocnik został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa ogólnego do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub pełnomocnictwa zawierającego prawidłowy numer zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wyjaśniono pełnomocnikowi przyczynę kolejnego wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa. Wezwanie do uzupełnienia tego braku doręczono pełnomocnikowi skarżącej 27 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił jej braków formalnych z zachowaniem wyznaczonego terminu. Podstawą wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa był art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako ppsa), zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Skoro wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa doręczono pełnomocnikowi 27 maja 2024 r., siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku upływał 3 czerwca 2024 r. Pełnomocnik skarżącej co prawda nadał na poczcie pełnomocnictwo, jednak uczynił to dopiero 11 czerwca 2024 r., zatem po upływie wyznaczonego terminu. Sąd nie miał w takiej sytuacji obowiązku wzywania samej skarżącej do podpisania skargi. Skoro skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżącą to Sąd, w świetle art.. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa wezwał pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa i nie był zobowiązany z uwagi na nieusunięcie przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, do wzywania samego skarżącego do podpisania środka zaskarżenia. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 459/22, że wezwanie skarżącego do podpisania skargi osobiście, prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. W przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny (np. w postaci braku podpisu pod skargą) nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa bez ponownego wezwania. Posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (zob. postanowienie NSA z 5 lipca 2022 r., sygn. akt II OZ 403/22 oraz postanowienia z 23 maja 2017 r., sygn. akt II GZ 367/17 i z 28 lipca 2021 r., sygn. akt II OZ 422/21). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie powołanego przepisu.