I SA/Gl 226/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2010 r. sprawy ze skargi B.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – rozłożenia na raty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że utrzymuje się jedynie z prac dorywczych oraz sezonowej zbiórki runa leśnego; wspomniała również o zasiłkach z pomocy społecznej otrzymywanych przez jej córkę, wychowującą małoletnie dziecko. Według wniosku skarżąca nie posiada żadnego majątku poza wyposażeniem gospodarstwa domowego. Na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, strona nadesłała większość wymaganych dokumentów, które generalnie potwierdzają jej oświadczenia, w szczególności: zaświadczenia, że ani ona, ani jej córka nie złożyły zeznań podatkowych za dwa ubiegłe lata, że jej córka jest zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku oraz że wspomniana córka otrzymuje zasiłki z pomocy społecznej, a także akt notarialny, w świetle którego skarżąca korzysta z zajmowanej przez siebie części nieruchomości na podstawie dożywotniego prawa użytkowania. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, iż powyższa przesłanka została spełniona. W świetle przedstawionych przez nią dokumentów nie uzyskuje ona bowiem stałych dochodów, nie dysponuje też żadnym stałym majątkiem. Podobnie jej córka, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, jest osobą bezrobotną, korzystającą z pomocy społecznej i mającą na utrzymaniu małoletnie dziecko. W takim stanie rzeczy każdy dodatkowy wydatek może wiązać się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej rodziny. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.