I SA/Gl 229/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że jest osobą samotnie wychowującą troje dzieci, w tym dwoje niepełnosprawnych. Według wniosku dochody rodziny ograniczają się do kwoty 1717 zł brutto uzyskiwanej tytułem alimentów, świadczenia pielęgnacyjnego i renty socjalnej. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek przesłanka ta została spełniona w przypadku skarżącej, przy czym konstatację taką można sformułować bez wzywania do nadesłania dodatkowej dokumentacji źródłowej. Dokumenty, które zostały licznie zgromadzone w toku postępowania podatkowego, potwierdzają wszak oświadczenia zawarte we wniosku. I tak wynika z nich, że skarżąca od dłuższego czasu nie uzyskuje żadnych dochodów (zob. zaświadczenia organu podatkowego, że skarżąca nie złożyła deklaracji podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2006-2009, k. od 9/1 do 9/3 i 7 akt administracyjnych). Dochody rodziny w świetle tych dokumentów ograniczają się, tak jak wskazano we wniosku, do środków otrzymywanych z pomocy społecznej i z funduszu alimentacyjnego oraz renty jednego z synów strony (zob. "odcinki" rentowe i decyzję w sprawie renty socjalnej syna skarżącej, k. 3/1 i 3/2 akt administracyjnych i kilkadziesiąt decyzji o przyznaniu pomocy społecznej w różnych formach, k. 3/3 i 3/4 akt administracyjnych). Podobnie niepełnosprawność obu synów skarżącej została należycie udokumentowana w postępowaniu podatkowym (zob. orzeczenia o niepełnosprawności i o potrzebie kształcenia specjalnego, k. 3/5 akt administracyjnych). Materiał zgromadzony w trakcie tego postępowania dowodzi również, iż skarżąca wprawdzie posiada majątek, lecz jest jedynie zobowiązana do ponoszenia związanych z nim kosztów i bezskutecznie próbuje go zbyć (zob. umowy zawarte z pośrednikami nieruchomości, k. od 5/10 do 5/17 akt administracyjnych, część oznaczona jako "stare postępowanie"). Opisane okoliczności muszą prowadzić do oczywistego, nie wymagającego głębszego uzasadnienia wniosku, że skarżąca znajduje się w takiej sytuacji dochodowej i rodzinnej, iż każdy dodatkowy wydatek może się dla niej wiązać z uszczerbkiem utrzymania koniecznego. Z ustaleń poczynionych przez organy podatkowe nie wynika przy tym, by sytuacja ta uległa w dłuższym okresie jakiejkolwiek poprawie, mało prawdopodobne zatem jest, by stało się tak akurat w czasie, jaki upłynął od zakończenia postępowania podatkowego. W konsekwencji ewentualnego wezwania do uzupełnienia wniosku nie uzasadnia też potrzeba uzyskania dokumentów aktualnych, dostarczających najświeższych danych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniami przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.