I SA/Gl 233/06

Dnia 12 czerwca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]roku Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] 2006 roku skarżąca "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku Nr [...], która to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] roku Nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 rok w kwocie [...] złotych. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] 2006r. skarżąca, działająca przez pełnomocnika, cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oceniając dopuszczalność cofnięcia skargi, Sąd nie dopatrzył się okoliczności, o których mowa w art. 60 zdanie drugie P.p.s.a., wobec czego postępowanie na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. należało umorzyć. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy PSA, orzekł jak w sentencji postanowienia.