I SA/Gl 235/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P.-B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Dnia [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wpłynęła skarga Pani E. P.-B. na postanowienie tegoż organu wydane w dniu [...] r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławczego po analizie skargi oraz przedstawionego przez skarżącą dowodu w postaci dokumentu – zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uwzględniło w całości żądanie skarżącej i stwierdziło, że odwołanie z dnia [...] r. podlega merytorycznemu rozpatrzeniu. Jednocześnie SKO dnia [...] r. wydało postanowienie stwierdzające nieważność wcześniej wydanego przez siebie postanowienia z dnia [...] r. W dalszej kolejności całość akt administracyjnych wraz ze skargą, odpowiedzią na skargę oraz postanowieniem z dnia [...] r. zostało przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie organ II instancji stwierdził nieważność swojego postanowienia będącego przedmiotem skargi Pani E. P.-B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Taki sposób działania, jakkolwiek nie kończy postępowania w sprawie ustalenia skarżącej kwoty podatku od nieruchomości, pozostawał w zgodności z treścią żądania strony, wyrażonej w skardze. Skarżąca niosła bowiem w swej skardze o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu wniesionego przez nią odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Z.. Można zatem uznać, że uchylając swe postanowienie w celu merytorycznego rozpatrzenia odwołania, organ II instancji uczynił zadość żądaniu strony eliminując zaskarżony, wadliwy akt administracyjny z obrotu prawnego. W tej sytuacji dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.