I SA/Gl 237/13

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a ustanowić skarżącemu adwokata. Skarżący, otrzymawszy zarządzenie z dnia 13 maja 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożył kolejny taki wniosek, tym razem na urzędowym formularzu. Nie wypełnił w nim rubryki 4 przeznaczonej na sprecyzowanie żądania, ale w piśmie przewodnim z dnia 24 maja 2013 r. stwierdził wyraźnie, że domaga się ustanowienia adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z pomocy społecznej oraz dzięki wsparciu rodziny. Według wniosku skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepracującą żoną i z dwiema małoletnimi córkami. Wnioskodawca nie wskazał żadnego majątku. W ramach postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 141/13 skarżący – na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy – nadesłał: zaświadczenie z dnia 28 maja 2013 r., że od dnia 10 lutego 2010 r. jest osobą bezrobotną i nie ma prawa do zasiłku, kopie decyzji z dnia 19 lutego, z dnia 14 marca oraz z dnia 19 marca 2013 r. przyznających skarżącemu zasiłki celowe na zakup opału oraz zasiłek okresowy w kwocie 470,50 zł (według decyzji zasiłki te mają być przelewane na rachunek jego żony), kopie faktur dotyczących opłat za energię elektryczną i opłat za dostawę wody i odprowadzenie ścieków (uwzględniające dopłatę gminy), kopię pisma z dnia 27 sierpnia 2012 r. w sprawie rozłożenia na raty zaległości w tych ostatnich opłatach, oświadczenie żony skarżącego, że od dnia 16 sierpnia 2012 r. przebywa ona na urlopie wychowawczym oraz wydruk wyciągu z rachunku bankowego (poza wpływami środków z pomocy społecznej odnotowuje on wpłaty gotówkowe; w maju bieżącego roku suma tych wpłat wyniosła 1900 zł, w kwietniu 2900 zł). Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m.in. ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – niezbędną dokumentację źródłową. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, uznać trzeba, że na podstawie oświadczeń skarżącego, a także materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych oraz nadesłanego dla potrzeb postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 141/13 można stwierdzić, iż powyższa przesłanka została spełniona. Wprawdzie bowiem skarżący nie udokumentował ani wskazanej we wniosku pomocy rodziny, ani źródeł wpłat gotówkowych dokonywanych na jego rachunek w części przewyższającej deklarowaną kwotę tej pomocy, lecz niewątpliwie jest od dłuższego czasu osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Ponadto korzysta on z rodziną z różnych form pomocy społecznej celem pokrycia najbardziej podstawowych potrzeb i – mimo to – ma trudności z bieżącym opłacaniem wszystkich kosztów utrzymania, czego dowodzi kopia pisma informującego o rozłożeniu na raty zaległości w części opłat za mieszkanie. Fakty te pozwalają przyjąć, że jakikolwiek dodatkowy wydatek może wiązać się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.