I SA/Gl 239/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości na 2005 r. po wznowieniu postępowania podatkowego postanawia sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wydany w niniejszej sprawie w dniu 14 maja 2018 r. w ten sposób, że w punkcie 2 sentencji tego orzeczenia zwrot "kwotę 2.917 (dwa tysiące dziewięćset siedemnaście) złotych" zastąpić sformułowaniem "kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych". W wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 14 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że "1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 2.917 (dwa tysiące dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania". W związku z powyższym podkreślenia wymaga, że przedmiotem skargi jest decyzja ustalająca skarżącej spółce – po wznowieniu postępowania podatkowego – wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2005 r. Skarga ta została wniesiona w dniu 21 stycznia 2016 r. przez pełnomocnika skarżącej, będącego radcą prawnym. Wraz z nią przedstawiono wierzytelny odpis pełnomocnictwa i dowód zapłaty 17 zł tytułem opłaty skarbowej za jego złożenie. Uiszczono też wpis od skargi w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W rozpatrywanym przypadku znajduje zastosowanie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zgodnie z którym sąd – także na posiedzeniu niejawnym – może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W uzasadnieniu wyroku wydanego w niniejszej sprawie wskazano błędną wysokość kosztów, których zwrot został zasądzony od organu na rzecz skarżącej. Kwota 2.917 zł nie znajduje bowiem jakiegokolwiek uzasadnienia i stąd należy uznać, że jej podanie stanowiło oczywistą omyłkę. Zarazem niezbędne staje się wyjaśnienie, że prawidłowa wysokość zasądzanych kosztów (697 zł) wynika z faktu, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja wydana w trybie wznowienia postępowania. W takim przypadku należny wpis od skargi wynosi 200 zł, o czym stanowi § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wysokość opłaty za czynności radcy prawnego kształtuje się z kolei na poziomie 480 zł, co wynika z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.). Suma tych wartości podlega powiększeniu o wysokość opłaty skarbowej za złożenie wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, który załączono do skargi (17 zł). Poprawna wysokość kosztów, których zwrot został zasądzony na rzecz skarżącej od organu wynosi zatem 697 zł (200 zł + 480 zł + 17 zł). Mając na względzie powyższe, uznać należało, że posłużenie się odmienną w tym względzie wartością stanowiło oczywistą omyłkę. W związku z powyższym wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.