I SA/Gl 242/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją wskazaną w sentencji postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji ustalającą stronie należny podatek od nieruchomości o powierzchni [...] ha, nabytej w dniu 28 czerwca 2007 r., w wysokości [...] zł. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, podatnik A. S., działając za pośrednictwem pełnomocnika radcy prawnego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik podatnika podniósł, że wysokość nałożonego na skarżącego obowiązku podatkowego jest "znacznie nadmierna" oraz nieuzasadniona stanem faktycznym i prawnym. W tej sytuacji wykonanie decyzji grozi skarżącemu powstaniem ogromnej szkody, co przy zróżnicowaniu opodatkowania związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej jest w przedmiotowej sprawie oczywiste. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 3 tego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma zatem charakter wyjątkowy i może być stosowana w sytuacjach ściśle określonych w art. 61 § 3 ppsa. Zasadą jest bowiem, że akt administracyjny powinien być wykonany. Inicjatywa prowadząca do wykazania wyżej przytoczonych przesłanek, warunkujących zastosowanie wyjątkowej instytucji procesowej w postaci wstrzymania wykonalności decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Istnienie tych przesłanek strona ta winna uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację, czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. W niniejszej sprawie zaznaczyć należy, że ani wniosek zawarty w skardze ani też akta sprawy nie dostarczyły podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Ani ów wniosek ani też akta sprawy nie dokumentują bowiem okoliczności, podniesionych we wniosku przez stronę skarżącą, sprowadzających się do twierdzenia, iż wykonanie decyzji grozi podatnikowi powstaniem "ogromnej szkody". Zaznaczyć trzeba także, że bez znaczenia jest powoływany przez pełnomocnika argument sprowadzający się do twierdzenia, że wysokość nałożonego podatku jest nieuzasadniona stanem faktycznym i prawnym sprawy. Zarzuty dotyczące prawidłowości wydanych decyzji podlegają bowiem badaniu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, nie stanowią zaś przesłanki wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego. Dodatkowo należy zaznaczyć, iż gdyby nawet doszło do wykonania przez skarżącego zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji, w przypadku uwzględnienia skargi z przyczyn merytorycznych, zapłacony podatek stanowi nienależne świadczenie i podlega zwrotowi w trybie przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa. Skutki wynikające z wykonania decyzji nie są zatem następstwami, których usunąć nie można. Wobec powyższego, na mocy art. 61 § 3 i art. 61 § 5 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.