I SA/Gl 246/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]r. nr [...], którą odmówiono Ł. D. umorzenia należności z tytułu nieopłaconych w terminie składek za okres 12/2003-07/2005 w łącznej wysokości 17.570,22 zł. Decyzja ta została odebrana w dniu 30 listopada 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych. Skarga na powyższą decyzję została nadana w dniu 27 grudnia 2011 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 28 grudnia 2011 r., a Sąd przekazał ją według właściwości organowi. Skarga została nadana drogą pocztową w dniu 12 stycznia 2012 r. i wpłynęła do organu w dniu 16 stycznia 2012 r. O przekazaniu poinformowano skarżącego, wskazując jednocześnie, że skarga do sądu administracyjnego winna być wniesiona za pośrednictwem organu administracji, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W dniu 16 stycznia 2012 r. (data nadania) Ł. D. wniósł drugi egzemplarz tej skargi bezpośrednio do organu. Następnie w dniu 27 stycznia 2012 r. do organu wpłynął egzemplarz skargi zawierający podpis skarżącego. Egzemplarz ten został nadesłany w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 18 stycznia 2012 r., znajdujące się w aktach administracyjnych. Przekazując skargę do sądu wraz z aktami sprawy, reprezentujący Zakład Ubezpieczeń Społecznych pełnomocnik, będący radcą prawnym, wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wskazał, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie zaskarżenia wydanej decyzji. Pomimo tego strona wniosła skargę bezpośrednio do Sądu. Następnie skarga została przekazana do organu i w konsekwencji organ otrzymał ją w dniu 16 stycznia 2012 r. W tym samym dniu, jak wskazał pełnomocnik organu, skarżący wniósł bezpośrednio do organu rentowego skargę na decyzję. Z tego powodu, w ocenie pełnomocnika organu, wniesienie skargi nastąpiło w obu przypadkach z przekroczeniem terminu i z tej przyczyny podlega ona odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że skarżący nie dochował terminu do wniesienia skargi. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach bez pośrednictwa organu koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości organowi. Jednakże w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 248). W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia decyzji, czyli od dnia 30 listopada 2011 r., upłynął zatem w dniu 30 grudnia 2011 r. Skarga została zaś przekazana przez Sąd do organu w dniu 12 stycznia 2012 r. (data nadania), który to dzień w świetle powyższych uwag stanowi dopiero moment wniesienia skargi. Również drugi egzemplarz tej skargi jest spóźniony, gdyż skarżący nadał go w dniu 16 stycznia 2012 r. Z tego względu należy uznać, iż skarga, zgodnie z twierdzeniem pełnomocnika organu, została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa taką skargę należy odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.