I SA/Gl 256/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. wskutek wniosku skarżącej z dnia 21 września 2015 r. o przyznanie prawa pomocy postanawia pozostawić wskazany wniosek bez rozpoznania. Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca złożyła niepodpisane pismo z dnia 21 września 2015 r. zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy. Załączyła do niego urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF), który również był niepodpisany, a został wypełniony wyłącznie w zakresie obejmującym oznaczenie sądu, wnioskodawcy, sygnatury akt sprawy oraz przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wezwał skarżącą do złożenia na urzędowym formularzu podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 października 2015 r. W dniu 19 października 2015 r. skarżąca wniosła podpisaną i wypełnioną pierwszą oraz drugą z czterech stron formularza wniosku (rubryki od 1 do 7.1). Mając to na względzie, referendarz sądowy wydał w dniu 30 października 2015 r. zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wskazanego wniosku skarżącej. Odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 listopada 2015 r. W dniu 12 listopada 2015 r. skarżąca wniosła sprzeciw od tego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić trzeba, że w analizowanej sytuacji zastosowanie ma art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. Przepis ten (w brzmieniu obowiązującym dla postępowań wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r.) stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Mając to na względzie, odnotować należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). Zarazem, jak każde pismo strony, powinien on zawierać podpis jej albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Niespełnienie tych wymogów sprawia, że wniosek jest dotknięty brakami formalnymi. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Konsekwencją niewykonania takiego wezwania jest wydanie przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Taki sam skutek następuje w przypadku, gdy pismo to zawiera wniosek o przyznanie prawa pomocy. Stosownie bowiem do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia w terminie siedmiu dni na urzędowym formularzu podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 7 października 2015 r. W konsekwencji wezwanie to powinno zostać wykonane najpóźniej w środę 14 października 2015 r., co wszak nie miało miejsca. Zarazem dostrzeżenia wymaga, że do wezwania skarżąca odniosła się dopiero w dniu 19 października 2015 r. i także wówczas nie przedstawiła całego wniosku, lecz jedynie dwie z czterech jego stron. Nie ulega więc wątpliwości, że nawet, gdyby uczyniła to w terminie do wykonania wezwania, wezwanie nie zostałoby wykonane. Niespełnienie wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu następuje bowiem również wtedy, gdy żądanie to zostanie zgłoszone na niekompletnym formularzu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 142/08, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Konkludując, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania, gdyż wezwanie do złożenia go na podpisanym urzędowym formularzu nie zostało w terminie wykonane. Dla porządku jedynie dodać trzeba, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 257 p.p.s.a.