I SA/Gl 259/24
PostanowienieWSA w Gliwicach2024-11-18
Skład orzekający: Piotr Pyszny
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do jego uiszczenia?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego pomimo prawidłowego wezwania do jego uiszczenia. Zgodnie z art. 220 § 3 PPSA, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu zostało uznane za skuteczne na podstawie art. 73 PPSA, mimo że skarżąca nie odebrała przesyłki osobiście.Stan faktyczny
Skarżąca H Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach dotyczącą podatku od towarów i usług. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został odrzucony. Następnie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 16.214 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało awizowane dwukrotnie, jednak należny wpis nie został uiszczony.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, , , po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 11 grudnia 2023 r. nr 2401-IOV2.4103.56.2023.AG UNP: 2401-23-262029 w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2018 r., I kwartał 2019 r., II kwartał 2019 r. oraz miesiące od października 2018 r. do grudnia 2018 r. i od stycznia 2019 r. do czerwca 2019 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
H Sp. z o.o. w L. (dalej jako skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako organ). Jednocześnie skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych.
Postanowieniem z 9 lipca 2024 r. Starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy, a następnie Sąd rozpoznając sprzeciw od tego postanowienia, postanowieniem z 12 sierpnia 2024 r. utrzymał je w mocy.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 22 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącą (do rąk pełnomocnika) do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 16.214 (szesnaście tysięcy dwieście czternaście) złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana 11 września 2024 r. (o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata), a następnie awizowana powtórnie 19 września 2024 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności została wydana pełnomocnikowi pocztowemu 26 września 2024 r.
Należny wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wpis należny w niniejszej sprawie ustalono w oparciu o § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535) i przy przyjęciu jako wartości przedmiotu zaskarżenia kwoty 1.621.366 zł. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi, w sprawach należności przekraczających 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Zgodnie natomiast z treścią art. 219 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych.
Zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje również przepis art. 73 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Mając na uwadze powyższą regulację należy stwierdzić, że skoro przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została awizowana po raz pierwszy 11 września 2024 r., a następnie po raz drugi 19 września 2024 r., to doręczenie zgodnie z regułą wynikającą z art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 25 września 2024 r., a co za tym idzie, siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął z dniem 2 października 2024 r.
Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu, mimo prawidłowego wezwania w tym przedmiocie. Jak wynika z powyższych regulacji brak ten uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W związku z powyższym, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło