I SA/Gl 267/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Ćwik – Bury (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia R. M. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2019 r. prawomocnym od dnia 4 czerwca 2019r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lipca 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia awizowana była po raz pierwszy w dniu 25 lipca 2019 r. oraz powtórnie w dniu 2 sierpnia 2019 r. i następnie w dniu 12 sierpnia 2019 r. została zwrócona nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie skarżącemu z dniem 16 sierpnia 2019 r. Jest tak po pierwsze dlatego, iż przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczona została skarżącemu w sposób zastępczy (w drodze fikcji doręczenia) z dniem 8 sierpnia 2019 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a. W związku z tym, w rozpatrywanej sprawie przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi uznaje się za doręczoną z dniem 8 sierpnia 2019 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 25 lipca 2019 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 16 sierpnia 2019 r., ponieważ ostatni, siódmy dzień terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. 15 sierpnia 2019 r. Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był zatem piątek 16 sierpnia 2019 r. Ponieważ wpis od skargi nie został uiszczony, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.