I SA/Gl 269/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca 2015 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym postanawia 1) umorzyć postępowanie; 2) zwrócić skarżącemu 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczone na poczet wpisu od skargi. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. utrzymała w mocy swe postanowienie z dnia [...] r., nr [...] o uznaniu za bezzasadny zarzutu z dnia 18 maja 2013 r. zgłoszonego przez skarżącego J. K. jako zobowiązanego w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 22 lutego 2013 r. o numerach od [...] do [...] oraz od [...] do [...] a dotyczącej opłaty abonamentowej za okres od stycznia 2008 r. do stycznia 2013 r. Powyższe postanowienie organu drugiej instancji skarżący zaskarżył w dniu 4 lutego 2015 r. W dniu 29 kwietnia 2015 r., bez wezwania, uiścił 200 zł na poczet wpisu od skargi. Z kolei w piśmie z dnia 8 czerwca 2015 r. wystąpił o zwrot tej kwoty. Wówczas wyjaśnił też, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji umorzyła mu zaległości w opłacie abonamentowej za okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 maja 2013 r. i przedstawił kopię decyzji w tym przedmiocie wydanej w dniu [...] r. o numerze [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Sąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Przy tym niezbędne jest odnotowanie, że stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a więc także w niniejszej sprawie, wynosi 100 zł. Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego nie pozostawia wątpliwości co do konieczności uznania, że wolą skarżącego – jakkolwiek nieprecyzyjnie wyrażoną w piśmie z dnia 8 czerwca 2015 r. – jest cofnięcie skargi. Dostrzeżenia wymaga, że skarżący wystąpił o zwrot kwoty uiszczonej na poczet wpisu od skargi po wydaniu decyzji, którą umorzono mu egzekwowane należności, a zatem po zaistnieniu skutku dalej idącego niż ten, który nastąpiłby w przypadku uwzględnienia jego skargi w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej. (Celem wniesienia skargi było wyeliminowanie postanowienia o uznaniu za bezzasadne zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, tymczasem wspomnianą decyzją umorzono egzekwowany obowiązek, co czyni bezprzedmiotowym postępowanie egzekucyjne). Jest więc zrozumiałe, dlaczego w ocenie skarżącego dalsze prowadzenie postępowania w tej sprawie sądowoadministracyjnej byłoby niecelowe. Mając to na względzie, stwierdzić trzeba, że ponieważ w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi, należało je uznać za skuteczne i w konsekwencji umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jako że skarżący uiścił wpis od skargi (100 zł), a pismo to następnie cofnął, zarazem niezbędne stało się orzeczenie o zwrocie tej opłaty sądowej zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zwrócić należało też 100 zł nadpłaconego wpisu od skargi, uznawszy je za kwotę uiszczoną nienależnie.