I SA/Gl 270/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 maja 2009 r. sprawy ze skargi M. U. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego M. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem z dnia 19 marca 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwano organ, który wydał zaskarżoną interpretację indywidualną do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn zm.), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 kwietnia 2009 r. (data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie). Mimo wezwania Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi wezwano organu, który wydał zaskarżoną interpretację indywidualną do usunięcia naruszenia prawa, zaś termin zakreślony dla dopełnienia tej czynności upłynął bezskutecznie w dniu 8 kwietnia 2009 r. (środa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dyspozycja art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie natomiast z art. 52 § 3 P.p.s.a. skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w myśl art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwano organ, który wydał zaskarżoną interpretację indywidualną do usunięcia naruszenia prawa, jednakże pomimo stosownego pouczenia o skutkach nie wykonania tegoż wezwania, nie udzielono na nie odpowiedzi. Z akt sprawy wynika natomiast, iż strona skarżąca nie dopełniła wymogu wezwania Ministra Finansów – organu upoważnionego do wydania interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w K. do usunięcia naruszenia prawa, wskutek czego jej skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o przywołane przepisy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.