I SA/Gl 271/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-04-16
Skład orzekający: Piotr Łukasik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed WSA ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2002 r., obejmującego także wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie to jest ustalane na podstawie stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu i powiększane o podatek VAT.Stan faktyczny
H. S. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą ulg w spłacaniu należności pieniężnych. WSA w Gliwicach ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Pełnomocnik reprezentował skarżącego na rozprawie oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi T. B. wynagrodzenie z kasy WSA w Gliwicach w kwocie 442,80 zł, w tym podatek VAT 82,80 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi T. B. (B.) od Skarbu Państwa - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - wynagrodzenie w kwocie 442,80 (słownie: czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 (słownie: osiemdziesiąt dwa 80/100) złotych, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla H. S. adwokata (pkt 2 sentencji) oraz umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji; skarżący jest z nich zwolniony z mocy ustawy, tj. art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata T. B.
W toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 25 lutego 2014 r. substytut ww. pełnomocnika wniósł między innymi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Wyrok kończący to postępowanie zapadł w dniu przeprowadzenia rzeczonej rozprawy.
W dalszej kolejności, w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, w dniu 14 kwietnia 2014 r. (data złożenia w biurze podawczym Sądu) wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącego z dnia 11 kwietnia 2014 r. zatytułowane "opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej." W piśmie tym pełnomocnik zawarł między innymi wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oświadczył przy tym, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. adwokat wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wspomniane przepisy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej w skrócie: "rozporządzenie z 2002 r.").
Co znamienne, referendarz sądowy, działający tutaj na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zobowiązany jest do poczynienia ustaleń, co do rzeczywistej aktywności pełnomocnika, któremu ma zostać przyznane wynagrodzenie. Należy więc stwierdzić, że aktywność ustanowionego w tej sprawie adwokata sprowadziła się do reprezentacji skarżącego w toku rozprawy przez substytuta oraz do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 25 lutego 2014 r. Przyjęto nadto, że oświadczenie pełnomocnika w trybie § 20 rozporządzenia z 2002 r., złożone w ramach opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, uzupełnia wniosek o zasądzenie kosztów złożony na rozprawie przez jego substytuta. Pozwala to na kumulację obu wymienionych składników wynagrodzenia pełnomocnika.
Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r., koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. Dotyczą one spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), spraw w przedmiocie skarg na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz innych spraw, kiedy stawka ta wynosi 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie – w którym skarga została wniesiona na decyzję w przedmiocie ulgi płatniczej – należy do tej trzeciej kategorii spraw, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z 2002 r.
Pełnomocnikowi, wyznaczonemu i wykonującemu czynności w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przysługuje zatem wynagrodzenie w wysokości 240 zł. Dodatkowo, w skład przyznanego wynagrodzenia wchodzi należność za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł (patrz § 18 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia z 2002 r.). Sumę obu składników wynagrodzenia należy powiększyć o kwotę 82,80 zł, tj. o wartość podatku od towarów i usług, obliczonego w oparciu o stawkę tegoż podatku obowiązującą w dniu orzekania (23 %; patrz § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia).
Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. z uwzględnieniem przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia z 2002 r., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło