I SA/Gl 274/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2008 r. sprawy ze skargi W. Z. (Z.) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 3 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tegoż środka zaskarżenia – został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2008 r. (data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu przesyłki zawierającej zaskarżone orzeczenie; przesyłkę odebrał dorosły domownik - żona skarżącego). Następnie pismem z dnia 25 września 2008 r. skarżący wywiódł osobistą skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, jako, że sporządzona osobiście przez skarżącego, podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, notariusz, prokurator, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W rozpatrywanej sprawie skarżący – pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie – złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, nie wskazując jednocześnie, iż należy do kręgu osób, których z mocy powołanego wyżej przepisu nie obejmuje wymóg sporządzenia tejże skargi przez adwokata lub radcę prawnego. Na marginesie należy wskazać, iż skarga kasacyjna została wniesiona przez W. Z. po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego dla wniesienia tegoż środka zaskarżenia ( art. 177 § 1 P.p.s.a.). Z potwierdzenia odbioru wyroku tutejszego Sądu z dnia 3 lipca 2008 r. wynika bowiem, iż doręczono go skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2008 r. Zatem termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął odpowiednio dnia 24 września 2008 r., natomiast skargę kasacyjną nadano w urzędzie pocztowym w dniu 25 września 2008 r. Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak też skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.