I SA/Gl 274/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - interpretacja p o s t a n a w i a odrzucić skargę; Pismem z dnia 9 lutego 2009 r. S. K. – reprezentowany przez radcę prawnego – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na indywidualną interpretację Ministra Finansów. Powyższa skarga podlegała opłacie sądowej w postaci wpisu stałego, którego pełnomocnik skarżącego nie uiścił do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jednocześnie w myśl art. 221 cytowanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpoznawanej sprawie skarga na interpretację indywidualną w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), podlegała wpisowi stałemu w wysokości [...] zł, który winien być wniesiony do kasy WSA w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez uprzedniego wezwania tegoż Sądu. W takich przypadkach, co do zasady, wnoszony wpis należało stosownie opisać przez wskazanie skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt oraz datę i nazwę tego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r. o sygn. II OSK 1287/07, niepubl.). Należny wpis sądowy nie został jednak uiszczony do dnia dzisiejszego, co po myśli art. 221 P.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.