I SA/Gl 28/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na działanie Prezydenta Miasta T. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za pobyt w izbie wytrzeźwień p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia 10 listopada 2014 r. A. M. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "o zwrot pobranych i pobieranych przez Urząd Miasta T. należności w kwocie [...]gr (...)". W uzasadnieniu pisma podniósł, że w okresie od sierpnia 2004 r. do sierpnia 2010 r. był bezpodstawnie zabierany do izby wytrzeźwień w T.. Stwierdził, iż żąda od Urzędu Miasta T. zwrotu należności za pobyt w izbie wytrzeźwień wraz z odsetkami. Przy piśmie z dnia 11 grudnia 2014 r. Prezydent Miasta T. (dalej: organ) przekazał Sądowi – jako skargę - powyższe pismo skarżącego ze wskazaniem, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 grudnia 2014 r. wydanego w sprawie o sygn. I KO/Gl 44/14 wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy jego pismo z dnia 10 listopada 2014 r. w którym sformułował żądanie zwrotu opłaty za pobyt w izbie wytrzeźwień należy – zgodnie z oznaczeniem – traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach a jeżeli tak, wezwano skarżącego do określenia, jakiego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Zakreślono przy tym skarżącemu siedmiodniowy termin na udzielenie odpowiedzi pod rygorem uznania, że pismo z dnia 10 listopada 2014 r. nie stanowi skargi. W piśmie z dnia 8 stycznia 2015 r. skarżący stwierdził, że jego pismo z dnia 10 listopada 2014 r. jest skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2015 r. wydanego w aktach o sygn. I KO/Gl 44/14 uznano, że pismo z dnia 10 listopada 2014 r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach; sprawę zarejestrowano następnie pod sygn. akt I SA/Gl 28/15. Zwrócono się również do organu o przekazanie w terminie 7 dni akt administracyjnych sprawy wraz z wyjaśnieniem, czy przed wniesieniem skargi skarżący zwracał się do organu o zwrot opłaty za pobyt w izbie wytrzeźwień, a jeżeli tak, to jakie rozstrzygnięcia w tym przedmiocie zostały wydane. W piśmie z dnia 3 lutego 2015 r. organ wskazał, że jedynym pismem otrzymanym od skarżącego w niniejszej sprawie był wniosek z dnia 7 stycznia 2014 r., na który Dyrektor [...] Zakładu Usług Komunalnych (działający z upoważnienia organu) udzielił odpowiedzi. Organ nadesłał również akta administracyjne sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżący przebywał szereg razy w izbie wytrzeźwień w T.. W piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. zwrócił się do organu z prośbą o pisemną informację, ile razy przebywał w podległej Prezydentowi Miasta T. izbie wytrzeźwień oraz na jaką kwotę został obciążony z tytułu pobytów w izbie wytrzeźwień. Dodał, że chce "otrzymać od Pana Prezydenta dokładnej liczby tych zatrzymań w Izbie Wytrzeźwień oraz kwoty pobranej za pobyt". W piśmie z dnia 15 stycznia 2014 r. Dyrektor [...] Zakładu Usług Komunalnych, działając z upoważnienia organu, poinformował skarżącego o ilości jego pobytów w izbie wytrzeźwień w T. oraz o kwocie, która została już z tego tytułu wyegzekwowana. Wskazał, że należności za część pobytów są przedmiotem egzekucji komorniczej. Podał również, jaka kwota pozostała jeszcze do wyegzekwowania, wraz z odsetkami i kosztami upomnień. Akta administracyjne sprawy zawierają ponadto tytuły wykonawcze wystawione wobec skarżącego z tytułu opłat za pobyt w izbie wytrzeźwień oraz zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. W myśl z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wystąpienie skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie stanowi zaskarżenia żadnego aktu administracyjnego, podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby wydany został przez organ jakikolwiek akt, mogący stanowić przedmiot sądowej weryfikacji. Z treści pisma skarżącego z dnia 7 stycznia 2014 r. wynika, że zwrócił się on do organu jedynie z prośbą o podanie ilości pobytów w izbie wytrzeźwień oraz kwoty należnej z tego tytułu. Na pismo to udzielono skarżącemu odpowiedzi – w piśmie z dnia 15 stycznia 2014 r. Nie sposób uznać tym samym, aby w rozpatrywanym przypadku toczyło się sformalizowane postępowanie administracyjne, mające za przedmiot zwrot opłaty za pobyt w izbie wytrzeźwień. Nie sposób uznać również, aby pismo z dnia 15 stycznia 2014 r. stanowiące odpowiedź na zapytanie skarżącego stanowiło akt administracyjny lub było wyrazem czynności, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.