I SA/Gl 283/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a przywrócić stronie skarżącej termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia 21 stycznia 2010 r. A Sp. z o.o. w D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego 2010r. skarżąca spółka wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie osnowy skargi oraz przez złożenie dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) - również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania awizowana była w dniu 11 marca 2010 r. a następnie w dniu 19 marca 2010 r., po czym w dniu 26 marca 2010 r. wydana została osobie uprawnionej – właścicielowi firmy. W dniu 2 kwietnia 2010 r. strona skarżąca, odpowiadając na wezwania: do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, podała osnowę skargi oraz nadesłała odpis z KRS. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010 r. Sąd odrzucił skargę strony skarżącej. Sąd wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi (bądź złożenia wniosku o prawo pomocy) oraz do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 1 kwietnia 2010 r. Przesyłka zawierająca wezwania Sądu odebrana została bowiem w dniu 26 marca 2010 r., jednakże jej skuteczne doręczenie nastąpiło w sposób zastępczy – przewidziany w art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w dniu 25 marca 2010 r. Złożenie wniosku o prawo pomocy oraz usunięcie braków formalnych skargi w dniu 2 kwietnia 2010 r. nastąpiło zatem z uchybieniem terminu do dokonania tych czynności. W piśmie z dnia 1 września 2010 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie uchybionego terminu. Uzasadniając wniosek podała, iż w terminie wskazanym przez pocztę w awizach odebrała korespondencję sądową. W przekonaniu, iż przesyłka wydana jej została zgodnie z obowiązującymi przepisami, a zatem w terminie, strona w przeciągu 7 dni od odebrania korespondencji sądowej (tj. w dniu 2 kwietnia 2010 r.) dokonała wymaganych czynności, tj. złożyła wniosek o prawo pomocy oraz usunęła braki skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W rozpatrywanym przypadku przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (stanowiącego alternatywę dla konieczności uiszczenia wpisu od skargi) oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała z dniem 26 sierpnia 2010 r., tj. w chwili powzięcia wiadomości o odrzuceniu przez Sąd skargi (data otrzymania przez stronę postanowienia o odrzuceniu skargi). Wniosek złożony został zatem w terminie, tj. w dniu 2 września 2010 r. Rozpoznając wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu należy zaznaczyć, iż zasługuje on na uwzględnienie. Opisane przez stronę okoliczności faktyczne wskazują bowiem na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz do usunięcia braków formalnych skargi. W szczególności stwierdzić należy, iż skarżąca zastosowała się do pouczenia zawartego w wezwaniach Sądu, składając wniosek o prawo pomocy oraz uzupełniając braki skargi w błędnym aczkolwiek usprawiedliwionym przeświadczeniu, że czyni to w zakreślonym terminie. Mając zatem powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.