I SA/Gl 285/17

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącemu radcę prawnego. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z ciężko chorym synem i że ich dochody ograniczają się do jego emerytury i renty syna w łącznej wysokości 2370 zł. Podkreślił, iż on również jest osobą schorowaną, a nadto w podeszłym wieku. Zwrócił uwagę m.in. na swoje zadłużenie zaciągnięte w związku z zakupem mieszkania. Wnioskodawca przedłożył dokumentację medyczną własną oraz syna. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jeżeli przy tym wnioskujący, tak jak w niniejszej sprawie, nie sprecyzuje rodzaju pełnomocnika, którego ustanowienia się domaga, wybór w tej materii musi należeć do rozpoznającego wniosek. Wybrano zatem tego pełnomocnika, który w rubryce 4.2 urzędowego formularza PPF został wymieniony jako pierwszy. W stosunku do skarżącego powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie została spełniona i można to stwierdzić na podstawie samego wniosku oraz dokumentacji przedstawionej przez stronę i zgromadzonej w toku postępowania administracyjnego, bez potrzeby wystosowania wezwania do jej uzupełnienia. Szczególnego odnotowania wymagają te znajdujące się w aktach administracyjnych dowody, które potwierdzają wysokość świadczeń uzyskiwanych przez skarżącego i jego syna (zob. wydruki z rachunków bankowych, k. 8-11) oraz ich zadłużenie (zob. zaświadczenia oraz harmonogramy spłat, k. 12-15 – wedle tych ostatnich w bieżącym miesiącu osoby te powinny zapłacić raty w łącznej wysokości 670,16 zł; z ustaleń organu wynika jednak, że obciążenia te są jeszcze wyższe). Udokumentowany został także ich bardzo poważny stan zdrowia, który bezsprzecznie znacząco utrudnia, o ile nie uniemożliwia poprawę tego położenia, zwłaszcza jeśli zważyć na podeszły wiek wnioskującego. W tym kontekście znamienny jest zresztą rodzaj działalności, jakiej skarżący się w tym celu podjął, otrzymując w efekcie mandaty, o których umorzenie się ubiega. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.