I SA/Gl 289/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek A. G. o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2018 r. Pismem z dnia 26 marca 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw, który zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. został uznany za zażalenie. Jednocześnie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków powyższego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2018 r. Pismem z dnia 7 maja 2018 r. skarżący poinformował, że jego pismo z dnia stanowiło sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., obecnie t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "P.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym przed jego zmianą dokonaną art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 2 ustawy zmieniającej przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Z akt sprawy wynika, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 11 lutego 2015 r. w placówce operatora wyznaczonego. Tym samym należało uznać, że zastosowanie do złożonego obecnie sprzeciwu ma przepis art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu obwiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r., zgodnie z którym w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym, zaś na wydane postanowienie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lutego 2018 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, pomimo stosownego pouczenia, skarżący wniósł sprzeciw, mimo że wraz z doręczeniem mu powyższego postanowienia został on pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia w postaci zażalenia. Jednocześnie należy podkreślić, że skarżący w piśmie z dnia 7 maja 2018 r. wyraźnie sprzeciwił się uznaniu wniesionego środka zaskarżenia za zażalenie twierdząc, że stanowi on sprzeciw. Tym samym wniesiony sprzeciw należało uznać za niedopuszczalny i jako taki podlegał on odrzuceniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 260 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.