I SA/Gl 29/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2011-03-07

Skład orzekający: Gabriel Radecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który ma na utrzymaniu rodzinę i znaczne zadłużenie, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych)?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obszerna dokumentacja, w tym zaświadczenia o niskich dochodach, zeznania podatkowe, zaświadczenia o braku środków na rachunkach bankowych oraz dokumenty dotyczące znacznego zadłużenia i umorzonych postępowań egzekucyjnych, potwierdza jego trudną sytuację finansową. Dodatkowo, konieczność ponoszenia kosztów sądowych w kilkunastu postępowaniach jednocześnie potęguje jego obciążenie finansowe.
Stan faktyczny
Skarżący S.M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) w sprawie dotyczącej opłaty paliwowej. Uzasadniając wniosek, wskazał na niskie dochody swoje i małżonki, dwoje dzieci na utrzymaniu, brak majątku oraz znaczne zadłużenie. Pełnomocnik skarżącego przedstawił obszerną dokumentację potwierdzającą trudną sytuację finansową, w tym postanowienia o umorzeniu postępowań egzekucyjnych i wysokie zaległości podatkowe.
Rozstrzygnięcie
Referendarz postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2011 r. sprawy ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że tak on, jak i jego małżonka otrzymują niewielkie wynagrodzenia za pracę i mają na utrzymaniu dwójkę uczących się dzieci. Według wniosku skarżący wraz z rodziną nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu swej matki i ma do spłaty znaczne zadłużenie. Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego, pełnomocnik wnioskodawcy obszernie uzupełnił przedłożoną wcześniej dokumentację źródłową, przedstawiając w szczególności odpisy: postanowień o umorzeniu postępowań egzekucyjnych toczących się przeciwko skarżącemu, wydanych w dniach 4 i 8 lutego 2011 r., zaświadczeń o zarobkach (według nich skarżący otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1317, a jego małżonka – 1386 zł brutto), zeznań podatkowych skarżącego i jego małżonki za 2009 r., w których wykazano jedynie niewielkie przychody ze stosunku pracy, zaświadczeń o braku jakichkolwiek środków na rachunkach bankowych oraz zaświadczenia organu podatkowego, zgodnie z którym zaległości podatkowe skarżącego na dzień 22 lutego 2011 r. wynosiły ogółem 324.225,31 zł. Pełnomocnik pismem z dnia 24 lutego 2011 r. złożył ponadto wniosek o przedłużenie terminu do wykonania wezwania "do dnia 28 lutego 2011 r.", w którym to dniu pismo to wpłynęło do Sądu. W tym ostatnim dniu pełnomocnik nadał kolejne dokumenty, min. odpisy: "ponownego" wniosku o przyznanie prawa pomocy o treści podobnej jak poprzednio oraz kilkudziesięciu tytułów wykonawczych wystawionych w ostatnim czasie w stosunku do skarżącego (najwyższa ze wskazanych w nich kwot należności głównych to 816.250 zł). Obecnie toczy się przed Sądem kilkanaście postępowań w sprawie wniosków o przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – niezbędne dokumenty źródłowe. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanego wniosku, który w niniejszej sprawie złożono na dwóch urzędowych formularzach, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka została wykazana. Nadesłana dotychczas obszerna dokumentacja jest, w ocenie rozpoznającego wniosek, wystarczająca dla sformułowania takiej konstatacji i nie wymaga dalszego uzupełnienia. Tym samym nie ma potrzeby przedłużania terminu, o co wnosił pełnomocnik skarżącego; zresztą wniosek ów wpłynął do Sądu w dniu, do którego termin miał być przedłużony. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia przecież wątpliwości co do tego, że w gospodarstwie domowym skarżącego uzyskiwane są dochody, których wysokość nie wystarcza na pokrycie zarówno niezbędnych kosztów utrzymania czteroosobowej rodziny, jak i kosztów sądowych. Jest tak tym bardziej dlatego, że wnioskodawca stoi przed koniecznością uiszczenia tych ostatnich kosztów w kilkunastu postępowaniach toczących się obecnie przed Sądem. Nie można również tracić z pola widzenia bardzo wysokiego zadłużenia skarżącego, tak publiczno-jak i prywatnoprawnego, którego spłata przekracza jego możliwości finansowe, czego dowodzą m.in. postanowienia o umorzeniu postępowań egzekucyjnych z powodu ich bezskuteczności. W takim stanie rzeczy każdy dodatkowy wydatek może się wiązać z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i jego rodziny. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło