I SA/Gl 293/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji o stwierdzeniu niedopuszczalności zarzutu, wniesionego przez A. M., dotyczącego nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...]. Na powyższe postanowienie A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Następnie skarżący nadesłał na wezwanie referendarza sądowego urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a następnie wskutek złożonego sprzeciwu tak samo orzekł Sąd w postanowieniu z dnia 9 czerwca 2014 r. Na powyższe postanowienie z dnia 9 czerwca 2014 r. wniesiono zażalenie, które zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 1 października 2014 r. i oddalone. Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 października 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył w terminie zażalenie, które zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 16 stycznia 2015 r. i oddalone. W konsekwencji na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2015 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 października 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona skierowana do skarżącego i zawierająca powyższe wezwanie została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 5 lutego 2015 r. Wymagany wpis sądowy od skargi nie został uiszczony do chwili obecnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "ppsa"), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie z kolei do art. 72 § 1 ppsa, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W omawianej sprawie zarządzeniem z dnia 15 października 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że skorzystał on z możliwości zaskarżenia zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi, wnosząc na nie zażalenie. Zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2015 r., w konsekwencji czego zarządzenie z dnia 15 października 2014 r. stało się zatem prawomocne i jako takie podlega wykonaniu. Wobec powyższego wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłkę poleconą zawierającą to wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 5 lutego 2015 r. za pośrednictwem dorosłego domownika. W świetle zaś wskazanego wyżej art. 72 § 1 ppsa korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Wobec tego termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 12 lutego 2015 r. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.