I SA/Gl 294/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 marca 2010 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona z dnia 8 marca 2010 r. zawierająca m.in. powyższe wezwanie została awizowana w dniu 11 marca 2010 r., a następnie wydana skarżącemu w dniu 26 marca 2010 r. W dniu 7 kwietnia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego uzupełniające powyższy brak formalny. Data nadania przesyłki poleconej nr [...] była nieczytelna. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2010 r., pismami z dnia 14 kwietnia 2010 r., zwrócono się do właściwych Naczelników Urzędów Pocztowych o wyjaśnienie kwestii związanych z awizowaniem przesyłki poleconej z dnia 8 marca 2010 r. oraz datą nadania przesyłki poleconej nr [...]. Ponadto wezwano skarżącego o udokumentowanie daty nadania wyżej wymienionej przesyłki poleconej z uwagi na nieczytelną datę stempla pocztowego. W dniu 26 kwietnia 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo Poczty Polskiej z dnia 22 kwietnia 2010 r., w którym wskazano, że przesyłka polecona nr [...] została nadana w dniu 2 kwietnia 2010 r. Następnie w odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 kwietnia 2010 r. dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 8 marca 2010 r., Poczta Polska w piśmie z dnia 29 kwietnia 2010 r. wyjaśniła, że "powtórne zawiadomienie o nadejściu przesyłki zostało doręczone do skrzynki oddawczej adresata w dniu 19.03.2010 r.", a następnie została ona wydana adresatowi w dniu 26 marca 2010 r. W dalszej kolejności wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 9 maja 2010 r., do którego została załączona kserokopia dowodu nadania przesyłki zawierającej pismo uzupełniające brak formalny skargi. Z załączonego dowodu nadania wynika, że przesyłka ta została nadana w dniu 2 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełniania braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 26 marca 2010 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 11 marca 2010 r., a następnie po raz drugi w dniu 19 marca 2010 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 25 marca 2010 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 1 kwietnia 2010 r. Brak formalny skargi został natomiast uzupełniony w dniu 2 kwietnia 2010 r., a zatem już po upływie terminu do dokonania tej czynności. Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.