I SA/Gl 297/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Beata Kozicka, Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.), Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2013 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r., nr [...] określającą E. K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie [...] zł. Z akt sprawy wynika, że podatniczka zapłaciła w 2007 r. podatek w kwocie [...] zł, tj. w wysokości wynikającej ze złożonego przez nią zeznania podatkowego. Mając na względzie wysokość zobowiązania podatkowego określonego przez organ pierwszej instancji w decyzji z dnia [...] r. - w trakcie postępowania odwoławczego prowadzonego w stosunku do tej decyzji - podatniczka dokonała wpłat: kwoty [...] zł z odsetkami oraz kwoty [...] zł z odsetkami (obydwie wpłaty z dnia 27 grudnia 2012 r.). Ostatniej zaś wpłaty, w kwocie [...] zł z odsetkami, dokonała w dniu 24 stycznia 2013 r. W tym miejscu odnotowania wymaga, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2012 r., sygn. akt I FPS 1/12 "w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej)". Jednocześnie wskazać należy, że w dniu 19 czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 513/13 Naczelny Sąd Administracyjny, nie podzielając stanowiska zajętego w powyższej uchwale, na podstawie art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowił przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "Czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej)?" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie podlega zawieszeniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego nie pozostawia bowiem wątpliwości co do konieczności zastosowania tego przepisu także w rozpatrywanym przypadku. W myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a zgodnie z art. 208 § 1 tej ustawy: gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie termin płatności podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. upływał w 2007 r., natomiast okres przedawnienia tego zobowiązania – z końcem roku 2012. Zobowiązanie w znacznej części wygasło wskutek zapłaty. Niemniej jednak po upływie okresu przedawnienia, a mianowicie w roku 2013 organ odwoławczy nadal prowadził postępowanie podatkowe w sprawie określenia skarżącej wysokości omawianego zobowiązania i wydał decyzję tę wysokość określającą, nie zaś decyzję, skutkiem której byłoby umorzenie postępowania. Nie ulega więc wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem takiego działania organu odwoławczego znaczenie przesądzające będzie miało rozstrzygnięcie podjęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpatrzenia przytoczonego wyżej pytania prawnego, które dotyczy wszak stosowania przepisów odnoszących się do zobowiązań podatkowych w ogólności, a nie tylko zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych. Nadto za bezsporne uznać należy, że w ramach dążenia do zapewnienia stabilności orzeczniczej sądów niezbędne jest oczekiwanie na to stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tych względów, korzystając z kompetencji określonej w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.