I SA/Gl 303/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę; W dniu 30 kwietnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła wniesiona za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skarga M. C. na decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...]. W dalszej kolejności, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego. Skierowaną na adres pełnomocnika skarżącego przesyłkę, zawierającą wezwanie Sądu wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania tj. odrzuceniu skargi, awizowano dwukrotnie w dniu 9 maja 2008r. oraz w dniu 19 maja 2008r. W dalszej kolejności wobec nie odebrania przesyłki w terminie Urząd pocztowy dokonał jej zwrotu do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie godzi się wskazać, iż w myśl art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, ,,w razie niemożności doręczenia pisma w sposób opisany powyżej, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodności powyższego artykułu z art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymagał ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma). Zgodnie więc z dyspozycją wyżej cytowanego przepisu, skutek doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 26 maja 2008r., z kolei termin do uzupełnienia braków upłynął odpowiednio w dniu 2 czerwca 2008r. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił jednakże w terminie braków skargi. Tymczasem w myśl art. 58 § 1 pkt.3 Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt.3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.