I SA/Gl 311/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz W. G. kwotę 257 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W. G., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wobec uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") i wydania decyzji z dnia 2 marca 2018 r. Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. zwrócono się do organu o wskazanie czy na decyzję wydaną w trybie autokontroli, została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe organ wskazał, że na decyzję wydaną w trybie autokontroli nie wniesiono skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postepowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy, działając w oparciu o powyższy przepis, decyzją z dnia 2 marca 2018 r. uwzględnił skargę. Jednocześnie decyzja ta stała się prawomocna wobec niewniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Można zatem uznać, że organ odwoławczy uczynił zadość żądaniu strony eliminując zaskarżony, wadliwy akt administracyjny z obrotu prawnego. W tej sytuacji dalsze postępowanie sądowe stało się z bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Z kolei zgodnie z art. 201 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozprawy. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wynagrodzenie doradcy podatkowego, który reprezentował stronę należy ustalić na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz.153). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia stawki minimalne w pierwszej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach innych niż takie, których przedmiotem jest należność pieniężna wynoszą 240 zł. Jednocześnie wobec uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa kwota ta również podlegała zwrotowi. Mając powyższe na względzie o kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji niniejszego postanowienia.