I SA/Gl 313/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu 1 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. (M.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 20 grudnia 2024 r. nr 2401-IOV3.4103.134.2024.AW UNP: 2401-24-325242 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2019 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z 25 stycznia 2025 r. A.M. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 4 marca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 12.148 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 12 czerwca 2025 r. sygn. akt I SPP/Gl 79/25 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to jest prawomocne. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 9 lipca 2025 r., w piśmie z 25 lipca 2025 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 4 marca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca pismo sądowe z 25 lipca 2025 r. została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia) 12 sierpnia 2025 r. Powyższe było następstwem dwukrotnej awizacji ww. przesyłki i niepodjęcia jej przez skarżącego z urzędu operatora pocztowego, tj. Poczty Polskiej S.A. Termin przewidziany na usunięcie braku fiskalnego skargi upłynął skarżącemu 19 sierpnia 2025 r. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona. Skarżący został w związku z tym w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jego wniosek w tym zakresie został rozpoznany. Prawomocnym postanowieniem z 12 czerwca 2025 r. odmówiono mu przyznania prawa pomocy. Koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania, które spowodowało, że skarżący został ponownie zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca pismo sądowe z 25 lipca 2025 r. ze stosownym wezwaniem została skierowana na adres skarżącego podany w skardze. Z uwagi na jej niepodjęcie przez skarżącego w przewidzianym przez prawo terminie z placówki operatora pocztowego przesyłka została zwrócona do nadawcy (tut. sądu) i uznana za doręczoną, w trybie fikcji doręczenia uregulowanej w art. 73 p.p.s.a., 12 sierpnia 2025 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł usunąć brak fiskalny skargi upłynął 19 sierpnia 2025 r. (wtorek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braku skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić należało, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.