I SA/Gl 314/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, , , po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C.-K. i L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą M. C.-K. i L. K. wysokość zobowiązania w podatku na łączne zobowiązanie pieniężne za 2008 r. w kwocie [...] zł. Z decyzji organu podatkowego pierwszej instancji wynika, że podatnicy wpłacili podatek za 2008 r. W skargach z dnia 2 lutego 2010 r., złożonych w tym samym dniu, podatnicy, wnieśli o uchylenie powyższej decyzji w całości oraz o wstrzymanie jej wykonania. W obszernych uzasadnieniach skarg skarżący nie zawarli argumentów mających przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Nadto postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Sąd połączył do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia skargi M. C.-K. i L. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek złożony w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należy podkreślić, że wspomniany wyżej przepis odnosi się tylko do takich sytuacji, gdy decyzja będąca przedmiotem skargi nie została jeszcze wykonana. Skutki te nie mogą powstać, gdy decyzja jest wykonana. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie, jak wynika z decyzji organu podatkowego, kwota podatku została już przez skarżących uiszczona. Tym samym nie wchodzi w rachubę wykonanie decyzji, a co za tym idzie również wstrzymanie tego wykonania. Ponadto przyjdzie odnotować, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być uwzględniony także z tego powodu, że skarżący nie wskazali okoliczności, które mogłyby zostać uznane za przesłanki wstrzymania wykonania. Podkreślić w tym miejscu należy, że przytoczona wyżej regulacja dotycząca wniosku o wstrzymanie wykonania nakłada określone obowiązki nie tylko na Sąd, ale i na wnioskodawcę, który jest wszak zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Tymczasem skarżący ograniczyli się jedynie do sprecyzowania żądania, nie formułując jakichkolwiek argumentów mających uzasadniać zastosowanie nadzwyczajnej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W sytuacji zatem, gdy strona nie przedstawiła dowodów przemawiających za wstrzymaniem wykonania, trudno uznać, że zostały zobrazowane okoliczności, które uzasadniałyby istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem jeszcze raz podkreślić, że skarżący nie wykazali w należyty sposób, iż w ich przypadku zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji i dlatego wniosek, jak zaznaczono wyżej, również nie podlegałby uwzględnieniu. W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.