I SA/Gl 316/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A.S. i S.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżących od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącym radcę prawnego. Skarżący, będący małżonkami, wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek, podkreślili, że utrzymują się jedynie z pomocy społecznej oraz że ich majątek nieruchomy został zajęty w toku postępowania egzekucyjnego. Bardzo szczegółowo opisali zarazem okoliczności związane z tym postępowaniem, w tym ze sprzedażą licytacyjną ich nieruchomości. Wnioskodawcy przedstawili w formie kserokopii dokumenty, które potwierdzają te okoliczności, m.in. zaświadczenia z dnia 1 lutego 2012 r., że są oni osobami bezrobotnymi, nie posiadającymi prawa do zasiłku, oraz skierowanych do skarżącej decyzji organu opieki społecznej z dnia 4 stycznia 2012 r., z których jedna przyznała jej zasiłek celowy na zakup żywności (w wysokości 200 zł) i na zakup leków (w wysokości 71,07 zł), a druga zasiłek okresowy w wysokości 180,10 zł miesięcznie. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie rozpoznającego wniosek w rozpatrywanej sprawie przesłanka ta została spełniona. Z dokumentów załączonych do wniosku wynika bowiem, że oboje skarżący są bezrobotni i nie mają prawa do zasiłku. Decyzje o przyznaniu pomocy społecznej, których kopie również zostały przedstawione wraz z wnioskiem, dowodzą nadto, że muszą oni korzystać z tej pomocy celem zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, w tym tych związanych z wyżywieniem. Nie można jednocześnie tracić z pola widzenia, iż przeciwko wnioskodawcom toczą się postępowania egzekucyjne, w trakcie których stosowane są dolegliwe dla nich środki egzekucyjne, łączące się m.in. z licytacją majątku nieruchomego. W takim stanie rzeczy skarżący nie są w stanie przeznaczyć jakiejkolwiek kwoty na pokrycie kosztów postępowania. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.