I SA/Gl 320/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy C. na postanowienie Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu w sprawie zwrotu gminie utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 12 listopada 2013 r., Gmina C. (zwana dalej w skrócie "Gminą", "stroną" lub "stroną skarżącą") skierowała do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. (zwanego dalej w skrócie "WFOŚiGW" lub "Funduszem") wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji Funduszu z dnia [...] co do prawa odwołania. W jego uzasadnieniu wskazała, że powyższą decyzją z dnia [...], nr [...], WFOŚiGW postanowił nie uwzględnić wniosku Gminy o zwrot utraconych dochodów za 2012 rok z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości, będących własnością Skarbu Państwa, gruntów pokrytych wodami jezior o ciągłym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych oraz gruntów zajętych pod sztuczne zbiorniki wodne, dotyczącego zbiornika o powierzchni 30,1167 ha, gdzie podatnikiem jest [...] Przedsiębiorstwo Wodociągowe S.A. W toku prowadzonego wówczas postępowania Fundusz stał na stanowisku, że powyższe rozstrzygnięcie nie stanowi decyzji administracyjnej, a to z uwagi na brak łączącego go z Gminą stosunku administracyjnoprawnego. Dalej strona wskazała, że w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 października 2013 r. o odrzuceniu skargi dokonano oceny zaskarżonej czynności z dnia [...], uznając ją za decyzję administracyjną. W konsekwencji strona przyjęła, że skoro przedmiotowa decyzja nie zawierała w swej treści pouczenia co do możliwości wniesienia odwołania, przysługiwało jej prawo do żądania uzupełnienia tego rozstrzygnięcia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jednocześnie wskazała, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji ustała w momencie doręczenia pełnomocnikowi Gminy postanowienia tut. Sądu z dnia 28 października 2013 r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji Funduszu z dnia [...]co do prawa odwołania. W dniu 10 grudnia 2013 r. Zarząd Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. wydał uchwałę nr [...], w której odmówił uwzględnienia wniosku Gminy o przywrócenie terminu. W jej treści wskazał między innymi, że w sprawach skarg Gminy C. toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach pod sygn. akt I SAB/Gl 1/13 oraz I SAB/Gl 2/13, wniósł skargi kasacyjne od wyroków tego Sądu z dnia 22 lipca 2013 r., w których kwestionuje zapatrywania prawne w przedmiocie statusu prawnego Funduszu oraz charakteru postępowań w sprawach o zwrot gminom utraconego dochodu. Stąd nie uznał argumentów Gminy przedstawionych we wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto Fundusz podniósł, że nieznajomość prawa i procedury nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu. Na skutek złożonego przez stronę zażalenia, uchwałą nr [...] z dnia [...], Zarząd WFOŚiGW, postanowił utrzymać zaskarżone stanowisko w mocy. Następnie pismem datowanym na dzień 23 lutego 2014 r. Gmina wniosła do tut. Sądu skargę na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K., wnosząc o jego uchylenie oraz zwrot kosztów postępowania. Strona skarżąca zarzuciła, że powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, co czyni je nieważnym na mocy przepisu art. 156 § 1 pkt 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie "k.p.a."), albowiem Fundusz zaniechał przesłania zażalenia wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, którym w ocenie Gminy jest wojewoda. Ponadto strona podniosła zarzuty naruszenia: 1) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji utrzymanie w mocy odmownego postanowienia, 2) art. 58 § 1 k.p.a. wskutek odmowy przywrócenia terminu do dopełnienia czynności w sytuacji, gdy strona dostatecznie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, 3) art. 7, art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, które to ustalenia znalazłyby odzwierciedlenie w kompletnym uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Odpowiadając na skargę Fundusz, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku - o jej oddalenie. Uzasadniając pierwszy ze wskazanych wniosków, podniósł między innymi, że WFOŚiGW nie jest organem administracji, a od jego uchwał nie przysługuje de facto procedura odwoławcza. Zauważył również, że nadużyciem jest powoływanie się przez stronę skarżącą na nieprawomocne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 października 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1243/13, bowiem sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę nie jest związany treścią postanowienia wydanego przez inny skład w odrębnej sprawie. W piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2014 r. pełnomocnik Gminy wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, które zostało przedstawione do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów w toku postępowania prowadzonego pod sygn. akt II GSK 296/14. W odpowiedzi z dnia 18 sierpnia 2014 r. pełnomocnik Funduszu podniósł, że nie zachodzi potrzeba zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, albowiem nie dotyczy ono możliwości wniesienia skargi od stanowiska WFOŚiGW w przedmiocie odmowy zwrotu, o którym mowa w art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych czy też braku takiej możliwości, a o przywrócenie terminu do dokonania czynności przez Gminę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd może zatem zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punkt widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, opubl. w Lex pod nr 212145). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Sąd ustalił, że w sprawie prowadzonej pod sygn. akt II GSK 296/14 (w której rozpoznaniu podlega skarga kasacyjna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 października 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1243/13), Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 15 lipca 2014 r. postanowił, na podstawie art. 187 § 1 P.p.s.a., przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy na odmowę zwrotu, o którym mowa w art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2010 r., nr 95, poz. 613 ze zm.) gminie utraconych dochodów ze środków wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, z tytułu zwolnienia od podatku od nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa gruntów pokrytych wodami jezior o ciągłym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych oraz gruntów zajętych pod sztuczne zbiorniki wodne, przysługuje skarga do sądu administracyjnego?"; Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, albowiem problem dopuszczalności wniesienia skargi na decyzję odmawiającą zwrotu gminie utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości niewątpliwie pozostaje w związku z kwestią zasadności wniosku o uzupełnienie tego rozstrzygnięcia co do prawa odwołania, a tym samym dopuszczalności przywrócenia terminu do dopełnienia tej czynności. Sąd uznał zatem, że wynik niniejszego postępowania zależy od rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości. Okoliczność ta zaś uzasadnia zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.