I SA/Gl 321/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 19 lutego 2018 r. skarżący D.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję wskazaną w rubrum. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu podał, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...]. Decyzja została skierowana do pełnomocnika strony S.K. zgodnie z informacją podaną na druku PPS-1 (k. 433 akt administracyjnych). Wskazał, że decyzję doręczono – w trybie art. 150 Ordynacji Podatkowej – w dniu [...]. Podniósł, że w dniu [...] poczta dokonała zwrotu przesyłki z oderwanym od koperty potwierdzeniem odbioru (k. 479 akt administracyjnych). Zaznaczył, że następnie w dniu [...] zgłosił się do niego skarżący D.B., któremu wydano decyzję w celach informacyjnych. Organ argumentował, że stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie, a zatem termin ten upłynął w dniu [...]. W związku z powyższym skarżący złożył skargę po upływie ustawowego terminu. W dniu 19 marca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu tego żądania wskazał, że w dniu [...] z zajęcia rachunku bankowego dowiedział się o tym, iż została wydana decyzja przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Argumentował, że została podjęta próba dostarczenia decyzji do pełnomocnika – S.K., która okazała się nieskuteczna, ponieważ Kancelaria A Sp. z o.o. w okresie świątecznym była zamknięta. Wskazał, że decyzja ta nie została mu doręczona, jak również nie doręczono jej jego pełnomocnikowi, bowiem została błędnie zaadresowana przez organ podatkowy. Tym samym podniósł, że w związku z tym, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi przez stronę to pierwszy dzień bieg terminu nastąpił, gdy pełnomocnik dowiedział się o wydanej decyzji, co nastąpiło w dniu [...]. Dodatkowo wskazał, że pracownicy organu podatkowego osobiście podjęli próbę dostarczenia przesyłki, a więc mieli świadomość, że Kancelaria była zamknięta. Podniósł, że organ – posiadając numer telefonu do pełnomocnika – nie podjął próby kontaktu. Zarazem przyznał jednak, że nic nie potwierdza powyższego stanu rzeczy, gdyż w skrzynce podawczej nie pozostało żadne awizo świadczące o próbie doręczenia decyzji. Podniósł, że wskazany na awizie adresat jest błędny, gdyż pełnomocnikiem skarżącego jest S.K. Kancelaria A sp. z o.o. ul. [...], [...] K., a na znajdującym się w aktach awizie adresat jest oznaczony jako S.K. ul. [...], [...] K. Argumentował, że decyzja nie została w ogóle prawidłowo doręczona, zatem nie weszła do obrotu prawnego, z kolei termin na wniesienie odwołania nie rozpoczął w ogóle biegu. Zaznaczył dodatkowo, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnioskodawcy. Wnioskodawca nie ponosi również odpowiedzialności za to, że podczas próby doręczenia pocztą nie pozostawiono awiza, albowiem awizo to nie mogło dotrzeć z uwagi na fakt, że organ podatkowy źle zaadresował przesyłkę. W odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu organ powtórzył, że decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach nr [...] została wydana w dniu [...] a doręczono ją – w trybie art. 150 Ordynacji Podatkowej – w dniu [...]. Podniósł, że w dniu [...] poczta dokonała zwrotu przesyłki zawierającej decyzję ze względu na nieodebranie jej przez pełnomocnika. Organ wyjaśnił, że decyzja została skierowana do wskazanego na druku PPS-1 pełnomocnika S.K. na adres wynikający z ww. druku. Podkreślił, że pełnomocnikiem jest osoba fizyczna. Podniósł, że przesyłka została wysłana na adres podany w pełnomocnictwie zgodnie z art. 145 § 2 o.p. Zaprzeczył, aby pracownicy organu osobiście podjęli próbę dostarczenia przesyłki. Dodatkowo z potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka była awizowana dwukrotnie – w dniu [...] oraz w dniu [...]. Argumentował, że wcześniejsza korespondencja kierowana do pełnomocnika była doręczana w sposób prawidłowy. Postanowieniem z dnia 16 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu Na ww. postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została stronie skarżącej w trybie zarządzenia zastępczego w dniu [...]. Skargę wniesiono natomiast (data nadania w urzędzie pocztowym) w dniu [...], to jest po upływie przewidzianego prawem trzydziestodniowego terminu dla dokonania tej czynności. Wskazany wyżej termin upłynął bowiem bezskutecznie z dniem [...]. Ponieważ, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.