I SA/Gl 322/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą zmiany własnej decyzji uchylającej w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K., którą określono zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w wysokości [...] zł i orzekającej co do istoty sprawy poprzez określenie zobowiązania w tym podatku w kwocie [...] zł. W dniu 8 kwietnia 2008 r. (data nadania) podatnik złożył skargę na powyższą decyzję, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2008 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Na postanowienie to nie wniesiono sprzeciwu. Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 września 2008 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej wskazaną decyzję w kwocie [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 23 września 2008 r. W dniu 29 września 2008 r. (data nadania) skarżący wniósł o cofnięcie skargi. Nie uiścił natomiast wpisu od skargi. Do chwili obecnej wezwanie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W omawianej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W zakreślonym siedmiodniowym terminie do jego uiszczenia wniósł o cofnięcie skargi, nie wykonując jednak wspomnianego wezwania. W tym miejscu przyjdzie zatem zauważyć, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007). W niniejszej sprawie niewątpliwie skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, gdyż do takich braków zaliczyć należy brak wpisu sądowego od skargi (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 ppsa). Termin zaś do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 30 września 2008 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.