I SA/Gl 324/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. i J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą G. i J. S. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie [...] zł oraz J. S. wysokość odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł z tytułu zaniżenia miesięcznych zaliczek na ten podatek. Pismem z dnia 15 kwietnia 2008 r., złożonym w dniu 17 kwietnia 2008 r., podatnicy złożyli skargę na wyżej wskazaną decyzję, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku oświadczyli, że za wstrzymaniem wykonania przemawia ich szczególnie ważny interes, "który przejawia się tym, iż wykonanie decyzji może w chwili obecnej spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków ekonomicznych i gospodarczych, a tym samym wyrządzenie znacznej szkody". Skarżący wyrazili przy tym obawę, że może ono skutkować zagrożeniem utraty środków na utrzymanie ich oraz rodziny. Wskazali nadto na trudną sytuację gospodarczą w branży, w której działają oraz na kłopoty z utrzymaniem płynności finansowej, co wymaga korzystania z kredytów bankowych. Zdaniem skarżących, wykonanie decyzji, przy ich obecnych problemach finansowych, spowoduje utratę płynności finansowej i być może konieczność likwidacji prowadzonej działalności. Konsekwencją zaś tego może być utrata źródła dochodów i środków finansowych pozwalających na utrzymanie rodziny i regulację zobowiązań wobec budżetu państwa. Postanowieniem z dnia 13 maja 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia przytoczono, że strona przedstawiła ogólne twierdzenia dotyczące możliwości utraty płynności finansowej przez przedsiębiorstwo i pozbawienia rodziny środków utrzymania, nie wskazała jednak żadnych okoliczności czy dowodów potwierdzających takie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie, może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek. Przystępując zatem do rozpoznania wniosku, odnotować trzeba w pierwszej kolejności, że w myśl art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, które, w świetle treści przywołanego już art. 61 § 3 ppsa, polegają na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Składając ów wniosek, strona nie wykazała, aby wykonanie decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Skarżący ograniczyli się jedynie do sprecyzowania żądania, a następnie omówili swoją niewątpliwie trudną sytuację materialną, nie wykazując jednak należycie, iż w stosunku do nich zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Poprzestali oni bowiem na przedstawieniu faktów dotyczących prowadzonej działalności i wskazaniu, iż muszą korzystać z kredytów, a nie zobrazowali okoliczności, które uzasadniałyby istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (np. poprzez nadesłanie dowodu wskazującego na zadłużenie skarżących w związku z podniesionym argumentem o konieczności korzystania z kredytów bankowych). W konsekwencji brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż trudna sytuacja materialna nie stanowi niejako samo przez się przesłanki wstrzymania wykonania. Trafnie zatem podniósł organ odwoławczy, że strona nie wskazała żadnych okoliczności czy dowodów, poprzestając jedynie na sformułowaniu ogólnego twierdzenia dotyczącego możliwości utraty przez przedsiębiorstwo płynności finansowej i pozbawiania rodziny środków utrzymania. Podkreślić w tym miejscu należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.168). Okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania nie dopatrzył się także Sąd, analizując akta sprawy. Nie można również tracić z pola widzenia, że ewentualne uwzględnienie skargi przez Sąd może doprowadzić do zwrotu skarżącym należności uiszczonych wskutek wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.