I SA/Gl 326/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] o obciążeniu A kosztami postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to zostało doręczone w dniu 3 lutego 2009 r. W dniu 13 marca 2009 r. (data nadania) A złożył za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej wskazane postanowienie. W treści uzasadnienia strona wskazała, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 5 marca 2009 r. i w tym też dniu została nadana skarga na adres, na który dotychczasowo była kierowana korespondencja do organu, (tj. ul [...],[...] C.). W dniu 10 marca 2009 r., jak wskazała strona skarżąca, przesyłka została zwrócona wraz z adnotacją, że adresat wyprowadził się. A oświadczył przy tym, że adres, na który przesłano skargę, został wskazany przez organ w jego postanowieniu o sprostowaniu z urzędu błędu pisarskiego jako adres do korespondencji. Wobec tego, zdaniem strony skarżącej, nie ponosi ona winy za niezachowanie terminu. Do wniosku została załączona skarga z dnia 4 marca 2009 r., a także postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], w którego nagłówku widnieje adres do korespondencji, na który skarżąca nadała skargę w dniu 5 marca 2009 r. Strona załączyła również kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki w dniu 5 marca 2009 r. oraz kserokopię koperty nadania z adnotacją "adresat wyprowadził się". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając przy tym, że została ona nadana w ustawowym terminie. Zdaniem organu strona uprawdopodobniła brak winy w terminowym wniesieniu skargi. Nadto wskazać należy, że w aktach administracyjnych znajduje się postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. zawierające w swym nagłówku adres do korespondencji – ul. [...],[...] C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się stosownie do art. 87 § 3 ppsa za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony skarżącej interpretację, trzeba stwierdzić, iż wskazana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu – jej niewiedza o prawidłowym adresie organu – ustała z dniem, kiedy została zwrócona przesyłka skierowana na nieprawidłowy adres, czyli jak wskazała strona z dniem 10 marca 2009 r. Skarga została zaś nadana ponownie w dniu 13 marca 2009 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa. Sytuacja ta daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem "przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak winy" (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła, że niemożność terminowego złożenia skargi zaistniała na skutek okoliczności przez nią niezawinionych. Niewątpliwie bowiem wskazana przezeń przeszkoda, polegająca na wysłaniu skargi na adres, który nie był aktualny, a który został wskazany przez organ w jego postanowieniu, była całkowicie od strony skarżącej niezależna i strona nie mogła jej w żaden sposób zapobiec. Strona mogła bowiem przypuszczać, że znajdujący się w nagłówku kierowanego do niej postanowienia adres jest prawidłowy. Nie może ona ponosić konsekwencji niedbałości organu lub adnotacji, które mogą wprowadzić stronę w błąd. Oczywistym przy tym jest, że przeszkoda ta uniemożliwiła stronie dochowanie terminu. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.