I SA/Gl 326/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej: organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą L. R. stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...] zł z tytułu otrzymanych od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej świadczeń mieszkaniowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach L. R. (dalej: skarżący) wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego oraz decyzji organu pierwszej instancji i o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Następnie w piśmie z dnia 21 maja 2015 r. organ odwoławczy poinformował, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] uwzględnił w całości skargę i uchylił decyzję stanowiącą przedmiot skargi oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wniósł jednocześnie o umorzenie postępowania. Do pisma z dnia 21 maja 2015 r. organ odwoławczy dołączył decyzję z dnia [...] r. wydaną w ramach autokontroli. W piśmie z dnia 14 lipca 2015 r. organ odwoławczy poinformował Sąd, iż decyzja wydana w ramach autokontroli nie została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję, będącą przedmiotem skargi oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą stwierdzenia nadpłaty i umorzył postępowanie w sprawie. Stwierdził przy tym, że uwzględnienie skargi nie jest spowodowane działaniem organów podatkowych bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji wydanej w ramach autokontroli organ odwoławczy stwierdził również, że skutkiem uchylenia decyzji: zaskarżonej oraz organu pierwszej instancji będzie zwrot na rzecz skarżącego nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w trybie bezdecyzyjnym przez organ pierwszej instancji. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tut. Sądu rozstrzygnięcie. Tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Stosownie z kolei do art. 201 § 1 P.p.s.a., w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie koszty te obejmują uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. o kosztach orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.