I SA/Gl 334/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii skargi kasacyjnej wniesionej w imieniu skarżącego w dniu 26 października 2012 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 30 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę B.G. na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. Doręczenie skarżącemu (wskutek zgłoszonego przezeń żądania) odpisu tego wyroku z uzasadnieniem miało następujący przebieg: z powodu niezastania adresata przesyłkę tę w dniu 11 września 2012 r. złożono w placówce pocztowej [...]. W tym dniu w skrzynce do doręczenia korespondencji pozostawiono adresatowi zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 19 września 2012 r. Natomiast w dniu 26 września 2012 r. przesyłkę tę wydano adresatowi. W dniu 26 października 2012 r. pełnomocnik skarżącego, będący doradcą podatkowym, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 października 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych tej skargi kasacyjnej poprzez: podpisanie jej, złożenie jej odpisu dla doręczenia pełnomocnikowi organu oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego za pośrednictwem dorosłego domownika w dniu 7 listopada 2012 r. W dniu 14 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł żądany dokument pełnomocnictwa z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej oraz dwa egzemplarze pisma (każdy – z wymienionymi w nim załącznikami) oznaczonego jako skarga kasacyjna. Pismo to miało jednakże odmienną treść aniżeli skarga kasacyjna wniesiona w dniu 26 października 2012 r., w szczególności przytoczono w nim inne podstawy kasacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności odnotować należy, że stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako: p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie nastąpiło to w dniu 25 września 2012 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu tych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na kopercie, w której wysłano odpis zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem, a także jego wyjaśnienia przedstawione w piśmie z dnia 19 listopada 2012 r. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wobec niezastania adresata przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej [...]. Miało to miejsce w dniu 11 września 2012 r. Wtedy też w skrzynce do doręczenia korespondencji pozostawiono skarżącemu zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki. Powtórnie uczyniono to w dniu 19 września 2012 r. Natomiast w dniu 26 września 2012 r. przesyłkę tę wydano skarżącemu. Czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął zatem z dniem 25 września 2012 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W konsekwencji ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był czwartek 25 października 2012 r. Pismo to zostało jednak wniesione następnego dnia, a zatem po upływie przepisanego terminu. W rezultacie należało je odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że w myśl art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Niezbędne zatem staje się przytoczenie brzmienia art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który wskazuje, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis jej albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W tym miejscu odnotować należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga kasacyjna, to zastosowanie ma art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Taka właśnie sytuacja zaszła w sprawie niniejszej. Nie ulega wszak wątpliwości, że pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie oraz złożenie jej odpisu dla doręczenia stronie przeciwnej. Dwa egzemplarze podpisanego pisma nazwanego skargą kasacyjną, które wniósł, miały bowiem odmienną treść niż skarga kasacyjna, której braków formalnych dotyczyło wezwanie, w szczególności przytoczono w nich inne podstawy kasacyjne. W istocie zatem stanowiły one inne pisma aniżeli ta skarga kasacyjna, co oznacza, że ich wniesienie nie mogło skutkować usunięciem wskazanych jej braków formalnych. Bezspornie zaś siedmiodniowy termin do uzupełnienia tych braków upłynął pełnomocnikowi skarżącego z dniem 14 listopada 2012 r. Reasumując, badaną skargę kasacyjną wniesiono po upływie terminu, a jej braki nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie i dlatego na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.