I SA/Gl 334/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...], [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...], którą uchylono w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] i określono A sp. z o.o. w C.(dalej "Spółka") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. w kwocie [...] zł. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej adresowanej do Spółki i zawierającej powyższą decyzję wynika, że została ona doręczona adresatowi w dniu 17 stycznia 2018 r. W dniu 17 lutego 2018 r. (data nadania) Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną wyżej decyzję. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2018 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 27 marca 2018 r. W piśmie z dnia 10 kwietnia 2018 r. skarżąca Spółka oświadczyła, że wobec podniesienia przez organ zarzutu przekroczenia terminu do wniesienia skargi - cofa skargę. Jednocześnie podniosła, iż zwróciła się do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, którego odpis załączyła. Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu, a ponadto strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia Spółce decyzji, tj. od dnia 17 stycznia 2018 r., upłynął zatem w dniu 16 lutego 2018 r. Spółka wniosła natomiast skargę w dniu 17 lutego 2018 r., a więc dzień po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wniesienie skargi po terminie stanowi zatem podstawę do jej odrzucenia. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że stosownie do treści art. 28 § 1 ppsa, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 3 kwietnia 2018 r. Mając na względzie uchybienie terminowi do wniesienia skargi oraz nieuzupełnienie braku formalnego skargi, na podstawie kolejno: art. 58 § 1 pkt 2 ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Sąd wyjaśnia również, że niniejsze postępowanie nie mogło zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, w świetle oświadczenia złożonego przez skarżącą o cofnięciu skargi. Zgodnie bowiem z tym przepisem umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte. Powołany przepis odnosi się więc do sytuacji, w której nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje natomiast w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Skutkiem wniesienia skargi po terminie oraz nieuzupełnienia braku formalnego skargi jest to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania. Tym samym niedopuszczalne jest umorzenie postępowania sądowego.