I SA/Gl 337/11

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia kary porządkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że jest osobą samotną i że osiąga niskie dochody (wynagrodzenie w wysokości 693 zł brutto), które wystarczają jej jedynina zaspokojenie e podstawowych potrzeb życiowych. Według wniosku strona nie posiada jakiegokolwiek majątku. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni przedstawiła dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, tj. zaświadczenie o zarobkach oraz kopie zeznania podatkowego za ostatni rok i umowy z dnia 23 lipca 1996 r., mocą której darowała ona swoją nieruchomość jednemu z zakonów w zamian za prawo jej dożywotniego, nieodpłatnego użytkowania. Oświadczyła ponadto, że jest na tej nieruchomości zameldowana, lecz przebywa w budynku należącym do fundacji, w której pracuje, nie ponosząc z tego tytułu żadnych kosztów. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżącej przesłanka ta została spełniona. Istotnie uzyskuje ona bowiem niewielkie dochody, które nie mogą wystarczyć na jednoczesne opłacenie niezbędnych wydatków życiowych oraz kosztów sądowych w sprawie. Wysokość ta jest tak nieznaczna, że bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, iż strona nie ponosi żadnych opłat związanych z zajmowaną przez siebie nieruchomością. Podobnie należy ocenić okoliczność, że skarżąca nieodpłatnie wyzbyła się prawa do innej nieruchomości, dobrowolnie uszczuplając swój majątek. Zdecydowała się ona wszak na ten krok wiele lat temu, na długo przed wniesieniem skargi do Sądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.