I SA/Gl 344/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Mendecka, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku pełnomocnika E. O. o uzupełnienie wyroku o koszty postępowania postanawia oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 25 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę "[...]" zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku. W piśmie z dnia "[...]" pełnomocnik skarżącej E. O. – radca prawny M.K. wniósł o uzupełnienie wyroku o koszty postępowania poprzez zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej E. O. także kosztów zastępstwa procesowego w kwocie "[...]" zł lub w innej kwocie według uznania Sądu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, iż strona skarżąca działała przez dwóch pełnomocników, tj. doradcę podatkowego R. Ł. (pełnomocnik A.O.) oraz radcę prawnego M. K. (zastępującego E. O.). Z uwagi na powyższe, na rzecz każdego skarżącego powinny zostać zasądzone koszty postępowania, w tym koszty zastępstwa procesowego. Wprawdzie Sąd przyznał stronie skarżącej koszty postępowania w wysokości "[...]" zł, jednak wobec uznania przez Sąd, że E. O. nie działa za pośrednictwem pełnomocnika, należy zdaniem składającego wniosek przyjąć, że koszty przyznane zostały jedynie A. O.. Wskazano dalej, że pełnomocnik skarżącej nie docieka, z jakich przyczyn nie został powiadomiony o terminie wyznaczonej rozprawy. Fakt niezawiadomienia pełnomocnika o rozprawie nie może jednak nieść dla skarżącej negatywnych skutków w postaci prawa do zwrotu kosztów postępowania, które zakończyło się uchyleniem zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia "[...]" Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia pełnomocnictwa do występowania w niniejszej sprawie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Poinformowano przy tym pełnomocnika, że pełnomocnictwo procesowe, na które powołuje się on w złożonym wniosku obejmuje jedynie upoważnienie do "występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do popierania obu skarg kasacyjnych". Przy piśmie z dnia "[...]" radca prawny M. K. nadesłał pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania E. O. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwaną dalej w skrócie: ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 ppsa). Rozpoznając zatem wniosek pełnomocnika skarżącej podnieść w pierwszej kolejności należy, iż zgłoszony on został z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 157 § 1 ppsa. Mianowicie, wniosek ten złożono przed doręczeniem stronom postępowania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a zatem czternastodniowy termin dla zgłoszenia wniosku nie rozpoczął biegu. Wskazuje się, że wniosek o uzupełnienie wyroku złożony z naruszeniem terminu ustawowego podlega oddaleniu (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 365). Ponadto, uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo iż strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o kosztach w pewnym zakresie (a taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie), na postanowienie w przedmiocie kosztów służy zażalenie a nie wniosek o uzupełnienie wyroku (uchwała SN z dnia 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNCP 1972, nr 12, poz. 215). Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, na podstawie powyższych przepisów i przy zastosowaniu art. 16 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.