I SA/Gl 345/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja, , , po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 marca 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pouczono przy tym skarżącego, że wpis ten należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu (podając godziny urzędowania i numer rachunku bankowego) w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia, zawierający nadto pouczenie o treści art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 24 marca 2010 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy. W dniu 19 kwietnia 2010 r. (data nadania) skarżący wniósł o cofnięcie skargi. Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ppsa, Sąd wzywa stronę skarżącą do uiszczenia (w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania) wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku niezastosowania się do wymogów wezwania. W omawianej sprawie Z. G. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Po upływie terminu do jego uiszczenia skarżący wniósł o cofnięcie skargi, nie wykonując jednak wspomnianego wezwania. W tym miejscu przyjdzie zatem zauważyć, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207). Umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt1 ppsa), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy zostanie ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, a skarga poddana kontroli przewodniczącego, nie będzie zawierała braków formalnych (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 375). Reasumując, w niniejszej sprawie skarga dotknięta jest brakiem fiskalnym, gdyż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 31 marca 2010 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.