I SA/Gl 345/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Z. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku skarżącej K.Z. z dnia 31 lipca 2012 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia przywrócić skarżącej termin do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 2 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił odrzucić skargę K.Z. wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło stwierdzenie uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Kwotę należną tym tytułem skarżąca wpłaciła bowiem w dniu 11 maja 2012 r. po tym jak w dniu 4 maja 2012 r. w urzędzie pocztowym wydano jej wezwanie do dokonania tej czynności w terminie siedmiu dni. Tymczasem winna to uczynić najpóźniej w dniu 9 maja 2012 r., gdyż na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) doręczenie jej tego wezwania należało uznać za dokonane w dniu 2 maja 2012 r., to jest w czternastym dniu od dnia jego złożenia w placówce pocztowej w dniu 17 kwietnia 2012 r. W tym czasie dwukrotnie zawiadamiano skarżącą o możliwości podjęcia tego pisma: po raz pierwszy w dniu jego złożenia w urzędzie pocztowym; powtórnie – w dniu 25 kwietnia 2012 r. Wydanie przesyłki nastąpiło więc po zaistnieniu skutku jej doręczenia. Skądinąd taka sama sytuacja miała miejsce w przypadku doręczenia skarżącej odpisu przedstawionego postanowienia z dnia 2 lipca 2012 r.: wydano go skarżącej w dniu 25 lipca 2012 r. po tym jak w dniu 9 lipca 2012 r. został on złożony w urzędzie pocztowym, a zawiadomienie o możliwości jego podjęcia pozostawiono w skrzynce do doręczenia korespondencji w dniu 9 lipca 2012 r. i powtórnie – w dniu 17 lipca 2012 r. W dniu 31 lipca 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i zaliczenie na poczet tej należności kwoty już wpłaconej. Uzasadniając swe żądanie, podniosła, że wprowadzono ją w błąd, ponieważ powtórne zawiadomienie o złożeniu w placówce pocztowej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi zawierało informację o możliwości odbioru tej przesyłki najpóźniej w dniu 4 maja 2012 r. Wydanie wówczas tej przesyłki skarżącej sprawiło, że pozostawała ona w przeświadczeniu, iż siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływa z dniem 11 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi jego przywrócenie na podstawie art. 86 § 1 zd. 1 powołanej ustawy. Zgodnie zaś z jej art. 87 pismo z takim wnioskiem wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Odnosząc tę regulację do sprawy niniejszej w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek złożono w przepisanym terminie siedmiodniowym. Nie ulega wszak wątpliwości, iż do czasu otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi skarżąca była przekonana, że kwotę należną tytułem wpisu od skargi uiściła w terminie, a dopiero z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia mogła dowiedzieć się, że to przeświadczenie było obarczone błędem. Odpis tego orzeczenia, jak już wspomniano, wydano stronie w dniu 25 lipca 2012 r., natomiast rozpoznawany wniosek został złożony w dniu 31 lipca 2012 r. Jest przy tym oczywiste, że przyczyna uchybienia terminu ustała właśnie w momencie wydania przesyłki, nie zaś w dniu 23 lipca 2012 r., kiedy nastąpił skutek jej doręczenia. Poza sporem pozostaje także, iż spełniony został wymóg dokonania czynności, której nie dokonano w terminie: kwota należna tytułem wpisu od skargi została przecież przez skarżącą uiszczona. Przystępując w tej sytuacji do merytorycznego rozpoznania wniosku, stwierdzić należy, iż zasługuje on na uwzględnienie, albowiem wykazano, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Po upływie terminu do odbioru przesyłki operator powinien zwrócić ją nadawcy, a nie wydawać adresatowi, jak to miało miejsce w rozpatrywanym przypadku. Takie działanie może prowadzić do błędnego przekonania o tym, że skutek doręczenia następuje w czasie faktycznego wydania przesyłki. Bezspornie zaś jest to okoliczność, na której zaistnienie adresat nie ma wpływu. Niezawinionym przezeń jest więc uchybienie terminu następujące z tej właśnie przyczyny. Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym, należało orzec jak w sentencji.