I SA/Gl 350/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-05-26

Skład orzekający: Piotr Pyszny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego, wniesiona w formie elektronicznej, która nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, a jej załączniki również nie zostały podpisane, spełnia wymogi formalne przewidziane w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania, wniesiona w formie elektronicznej, która nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, a jej załączniki również nie zostały podpisane, podlega odrzuceniu z powodu braków formalnych. Zgodnie z przepisami PPSA, pisma wnoszone w formie elektronicznej muszą być podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, co dotyczy również załączników.
Stan faktyczny
Skarżący J. H. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 14 lutego 2022 r. (sygn. akt I SA/Gl 63/21), które odrzuciło jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Skarżący podniósł, że podatek został pobrany w nadmiernej wysokości. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do jej podpisania. Skarżący odpowiedział, przesyłając pismo ogólne podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jednak załączniki do tego pisma, w tym pierwotna skarga o wznowienie, nie zostały podpisane.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, , , po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 lutego 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 63/21 ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 listopada 2020 r. nr 2401-IOD-2.4104.12.2020.14 2401-20-212668 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2022 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 63/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. H. (dalej jako skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 listopada 2020 r. nr 2401-IOD-2.4104.12.2020.14 2401-20-212668 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Powyższe postanowienie stało się prawomocne od dnia 3 marca 2022 r. Wiadomością e-mail, która wpłynęła do tut. Sądu w dniu 10 marca 2025 r. skarżący wniósł o "wznowienie postępowania Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie spadku". W załączeniu do powyższej wiadomości e-mail skarżący przesłał skan odpisu ww. postanowienia tut. Sądu z dnia 14 lutego 2022 r. o odrzuceniu skargi wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 63/21 wraz ze skanem pisma, przy którym doręczono mu ten odpis a także skan decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 6 grudnia 2019 r. znak [...] umarzającej postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłej w dniu 5 lipca 2016 r. H. H.. W ww. wiadomości e-mail skarżący podniósł, że podatek od spadków i darowizn został pobrany w nadmiernej wysokości, niezgodnej z przedstawionym przez niego wyliczeniem. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 marca 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez: podpisanie własnoręcznie w siedzibie Sądu skargi o wznowienie postępowania albo nadesłanie podpisanej własnoręcznie skargi o wznowienie postępowania w formie tradycyjnej za pośrednictwem operatora pocztowego, bądź nadesłanie skargi o wznowienie postępowania opatrzonej podpisem elektronicznym w formie elektronicznej, poprzez platformę ePUAP; podanie numeru PESEL skarżącego; oznaczenie zaskarżonego orzeczenia Sądu; podanie, czy wnosi o uchylenie czy o zmianę zaskarżonego orzeczenia; wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania; wskazanie podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienie. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 21 marca 2025 r. W dniu 26 marca 2025 r. do elektronicznej skrzynki podawczej Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wniósł o wznowienie postępowania sądowego. W treści pisma wskazał, że w załączeniu do niego przesyła wniosek o wznowienie postępowania sądowego wraz z załącznikami. Załącznikami do pisma ogólnego były: pismo skarżącego z dnia 24 marca 2025 r. o treści różniącej się od wiadomości e-mail z dnia 10 marca 2025 r., zestawienie kosztów pochówku, skan odpisu postanowienia tut. Sądu z dnia 14 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 63/21 o odrzuceniu skargi wraz ze skanem pisma, przy którym doręczono mu ten odpis a także skan decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 6 grudnia 2019 r. znak [...] umarzającej postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłej w dniu 5 lipca 2016 r. H. H.. W ww. piśmie z dnia 24 marca 2025 r. oraz w zestawieniu kosztów pochówku skarżący podał swój numer PESEL. Nadto oznaczył zaskarżone orzeczenie Sądu i wniósł o jego zmianę. Wskazał, że podstawą wznowienia jest "niewłaściwa ocena prawna decyzji Naczelnika Skarbowego Urzędu w Z. znak sprawy [...]". Pismo ogólne skarżącego z dnia 26 marca 2025 r. zostało podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Przekazane wraz z tym pismem załączniki nie zostały podpisane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (dziale VII – przyp. Sądu) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W świetle art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Ponadto, zgodnie z treścią art. 277 p.p.s.a. zasadą jest, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który to termin liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania jest przy tym środkiem prawnym, przysługującym od orzeczeń, które zyskały walor prawomocności (art. 270 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności podnieść zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarga o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego postanowieniem tut. Sądu z dnia 14 lutego 2022 r., które w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania było orzeczeniem prawomocnym. Zdaniem Sądu natomiast, złożona skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, a nadto skarżący nie wskazał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia. Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wymieniają przepisy art. 271 – 273 p.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych artykułów stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei art. 272 p.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Nadto, w sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (art. 272 § 2). Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia odrzuceniu (art. 272 § 2a). Nadto, można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3). Nadto, zgodnie z treścią art. 273 § 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Można także żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 zd. 1). Mając na uwadze powyższą regulację prawną stwierdzić należało, że wniesiona przez skarżącego skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na żadnej z wyżej wymienionych podstaw wznowienia. Jednocześnie skarżący nie ustosunkował się do wezwania tut. Sądu w zakresie wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że podstawą odrzucenia skargi o wznowienie postępowania było również nieuzupełnienie jej braku formalnego w postaci podpisu skarżącego. Stosownie bowiem do treści art. 276 zd. 1 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu (działu VII – przyp. Sądu) nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., wnoszone do sądu administracyjnego pismo strony winno być podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przedstawiony wymóg ma zastosowanie do skargi – z mocy odesłania zawartego w art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei zgodnie z treścią art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl § 2b tego przepisu zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Skarżący z zachowaniem ustawowego terminu odpowiedział na wezwanie Sądu do uzupełnienia m.in. wskazanego wyżej braku formalnego skargi o wznowienie postępowania. Odpowiedź skierował do elektronicznej skrzynki podawczej Sądu. Jednakże, podpisał tylko pismo ogólne, różniące się w swojej treści od nadesłanej w wiadomości e-mail skargi o wznowienie postępowania. Natomiast przekazane wraz z tym pismem załączniki (wśród których nie znajduje się wniesiona pierwotnie skarga o wznowienie postępowania) nie zawierają podpisów. Wskazany brak formalny skargi o wznowienie postępowania nie został więc uzupełniony. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło