I SA/Gl 353/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G Sp. z o.o. w Z. na decyzję Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 12 grudnia 2022 r., nr 338000-COP2-1.4103.1.2022/PP UNP: 338000-22-162140 w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. G Sp. z o.o. w Z. (dalej: strona skarżąca) wniosłą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 12 grudnia 2022 r., nr 338000-COP2-1.4103.1.2022/PP UNP: 338000-22-162140 ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 marca 2023 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: a) nadesłane egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego bądź własnoręczne podpisanie skargi znajdującej się w siedzibie Sądu, b) wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, c) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. oryginał odpisu KRS aktualnego na dzień podpisania skargi tj. 30 stycznia 2023 r. lub oryginał pełnego odpisu KRS) ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Przesyłka z 11 kwietnia 2023 r. zawierająca powyższe wezwania, adresowana do strony skarżącej, awizowana była po raz pierwszy 14 kwietnia 2023 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórna awizacja miała miejsce 24 kwietnia 2023 r. Skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło z dniem 28 kwietnia 2023 r. Termin do uzupełnienia braków upłynął 5 maja 2023 r. Przesyłkę odebrała 2 maja 2023 r. osoba uprawniona do reprezentacji. Pismem z 9 maja 2023 r. (również data nadania) strona skarżąca nadesłała braki jednakże po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 t.j. ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Podobnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć tu należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym [...] (art. 48 § 3 p.p.s.a.). Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak dokumentu właściwie określającego sposób reprezentacji strony skarżącej stanowią braki formalne tej skargi, które uniemożliwiają nadanie jej biegu. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Z powołanej regulacji wynika, że dotknięcie skargi brakiem formalnym uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął stronie skarżącej bezskutecznie z dniem 5 maja 2023 r. z uwagi na skuteczne doręczenie wezwania 28 kwietnia 2023 r. w drodze tzw. fikcji doręczenia, pomimo odbioru przez skarżącego przesyłki 2 maja 2023 r. Jest tak dlatego, gdyż zgodnie z treścią art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie miało miejsce 14 kwietnia 2023 r., drugie awizo 24 kwietnia 2023 r., dlatego też uznaje się ją za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. (fikcja doręczenia) z dniem 28 kwietnia 2023 r. Siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął w związku z tym bezskutecznie z dniem 5 maja 2023 r. W związku z powyższym, że strona skarżąca została wezwana uzupełnienia braków formalnych skargi i w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie dokonała tych czynności, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.