I SA/Gl 357/07
PostanowienieWSA w Gliwicach2007-08-02
Skład orzekający: Sędzia NSA Eugeniusz Christ
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego i braku wniosku o przyznanie prawa pomocy, mimo że doręczenie wezwania do sprecyzowania wniosku o prawo pomocy nastąpiło z naruszeniem przepisów o doręczeniach?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ppsa, jeżeli skarżący pomimo wezwania nie uiścił należnego wpisu sądowego. W niniejszej sprawie wpis nie został uiszczony, a termin na jego uiszczenie upłynął bezskutecznie. Dodatkowo, skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy, mimo wezwania do sprecyzowania, czy taki wniosek składa. Nawet uwzględniając wadliwe doręczenie wezwania do sprecyzowania wniosku o prawo pomocy, termin na jego wykonanie upłynął bezskutecznie.Stan faktyczny
Skarżący Z. K. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odpowiedział, że jego niska emerytura nie pozwala mu na opłacenie kosztów. Sąd wezwał go ponownie do sprecyzowania, czy składa wniosek o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem przyjęcia, że wniosku nie składa. Wezwanie to zostało dwukrotnie awizowane i zwrócone do sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Wpis nie został uiszczony, a skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja
2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia
[...] r., nr [...] w kwocie [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu
w dniu [...] r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo z dnia [...] r.,
w którym oświadczył, że "niska emerytura nie pozwala [mu] na opłacenie prawnika
i jakichkolwiek kosztów sądowych".
Na podstawie zarządzenia z dnia 12 czerwca 2007 r. wezwano skarżącego
m. in. do sprecyzowania, czy w powyższym piśmie zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych
i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że wniosku nie składa.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana,
a następnie w dniu [...] r. odesłano ją do Sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie".
Wpis od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Przepis art. 220 § 3 ppsa przewiduje z kolei, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony przez Sąd do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem
[...] r.
Ponadto należy zauważyć, że również bezskutecznie upłynął termin do złożenia oświadczenia przez skarżącego w kwestii wniosku dotyczącego przyznania prawa pomocy, a zatem należy uznać, zgodnie z rygorem zawartym w pouczeniu, iż skarżący takiego wniosku nie złożył. Stosownie bowiem do art. 73 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję,
a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania lub w miejscu wskazanym przez niego jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,
w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe – w takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Odnotowania przy tym wymaga, iż przepis ów wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 268) został uznany za niezgodny
z Konstytucją w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. W konsekwencji termin siedmiodniowy, po upływie którego doręczenie uważa się za dokonane, należy liczyć – w myśl § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) stosowanego na podstawie odesłania zawartego w art. 65 § 2 ppsa – dopiero od daty wspomnianego ponowienia zawiadomienia, tj. powtórnego awizowania przesyłki. Skoro zatem przesyłkę zawierającą wezwanie do sprecyzowania pisma awizowano po raz drugi w dniu [...] r., to trzeba przyjąć, że wezwanie to doręczono z dniem [...] r., a co za tym idzie że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem [...] r.
Reasumując, skarżący w zakreślonym terminie ani nie uiścił wymaganego wpisu ani nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło