I SA/Gl 359/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka(spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 21 kwietnia 2008 r. A. P. złożył skargę na decyzję oznaczoną w sentencji postanowienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono decyzję z dnia [...], nr [...], którą Dyrektor Izby Skarbowej w K. uwzględnił w całości skargę i uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy pierwszej instancji. W piśmie z dnia 23 lipca 2008 r. organ poinformował, że decyzja z dnia [...], nr [...] nie została zaskarżona do sądu administracyjnego przez A. P.. W dalszej kolejności, na podstawie zarządzenia z dnia 30 lipca 2008 r., zwrócono się do skarżącego z zapytaniem, czy wobec uchylenia zaskarżonej decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...], nr [...] cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Odpowiadając na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 12 sierpnia 2008 r. oświadczył, że wobec uchylenia zaskarżonej decyzji cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W omawianej sprawie skarżący w piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2008 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy decyzji, która dotknięta byłaby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.