I SA/Gl 362/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Teresa Randak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w postępowaniu egzekucyjnym 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 34 § 2 i art. 17 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U.2014.1619), dalej ustawa egzekucyjna, w związku z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (t.j. Dz.U. 2014.1204) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2013.267), dalej k.p.a., w związku z art. 144 k.p.a. i art. 18 ustawy egzekucyjnej, Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. w W., dalej organ, stwierdził, że wniesione przez pana A. P., dalej strona, zażalenie z dnia 14 lipca 2014 r., na postanowienie z dnia [...] r. znak: [...], zostało złożone z uchybieniem terminu na jego wniesienie. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że w dniu [...] r. wydał postanowienie w związku z zarzutami strony w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuły egzekucyjne o numeracji od [...] z dnia [...] r., pouczając stronę o środku zaskarżenia w postaci zażalenia złożonego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Postanowienie to, zdaniem organu, doręczone zostało stronie w dniu 3 lipca 2014 r., zaś zażalenie na nie wniesione zostało w dniu 14 lipca 2014 r. w sytuacji, gdy termin do złożenia zażalenia upłynął z dniem 10 lipca 2014 r. Dlatego też zgodnie z art. 134 k.p.a. organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia spornego zażalenia. W skardze na to postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący pan A. P. nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem stwierdzając, że sporne zażalenie wniósł w terminie oraz, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi na złożone zażalenie. W dalszej części skargi skarżący podniósł okoliczności faktyczne istotne – jego zdaniem – dla merytorycznego rozstrzygnięcia wniesionych przez niego zarzutów, domagając się umorzenia postępowania egzekucyjnego. Odpowiadając na skargę organ wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania od skarżącej według obowiązujących przepisów prawa, przedstawiając stan faktyczny oraz stanowisko wierzyciela w sprawie egzekucyjnej oraz podtrzymując przytoczone w postanowieniu poglądy i ich argumentację. W piśmie z dnia 25 maja 2015 r. skarżący domagał się zasądzenia kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z treścią art. 134 zd. 1 w związku z art. 144 k.p.a. i art. 18 ustawy egzekucyjnej organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Należy tu nadmienić, że przepisy ustawy egzekucyjnej nie regulują kwestii rozstrzygnięcia o niedopuszczalności zażalenia czy uchybieniu terminu, a przez to odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy dotyczące tych zagadnień zawarte w k.p.a. Oznacza to, że rozstrzygając o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia organ, na podstawie dostępnych mu dowodów stwierdza datę doręczenia danego postanowienia oraz datę wniesienia na nie zażalenia. O ile pomiędzy pierwszą i drugą datą upłynął okres przekraczający 7 dni, a nie zaistniały okoliczności wpływające na wydłużenie tego czasu, organ zobowiązany jest do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi. Brak upływu tego okresu wyłącza możliwość orzekania w tym przedmiocie. Jak wynika z zaskarżonego postanowienia organ uznał, że sporne postanowienie doręczone zostało stronie w dniu 3 lipca 2014 r., a zatem termin do złożenia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu 10 lipca 2014 r. Organ nie wyjaśnił przy tym na jakiej podstawie ustalił datę doręczenia postanowienia. Nie wskazał na żadną okoliczność czy zdarzenie uzasadniające przyjęcie tej daty doręczenia. Data ta nie wynika z dowodu doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie z dnia [...] r. Z dowodu tego wynika bowiem jedynie, że strona odebrała przesyłkę co zostało potwierdzone jej podpisem. Brak natomiast, jakiejkolwiek adnotacji odbiorcy lub doręczyciela o dacie dokonania tej czynności. Na dowodzie tym widnieje jedynie data stempla pocztowego placówki nadawczej (30 czerwca 2014 r.) i oddawczej (8 lipca 2014 r.). Data odbioru 3 lipca 2014 r. ujawniona została wyłącznie na dowodzie doręczenia przedmiotowego postanowienia organowi egzekucyjnemu (a nie stronie) nie mogła więc być ona miarodajna dla ustalenia tego faktu w stosunku do strony. Dodatkowo strona w żaden sposób nie wskazała daty odbioru spornej przesyłki (postanowienia) twierdząc, że zażalenie wniosła w terminie. Organ nie mógł więc uznać za datę doręczenia, przedmiotowego postanowienia stronie dnia 3 lipca 2014 r., a przez to ustalić upływu terminu do złożenia zażalenia na to postanowienie z uwzględnieniem tej daty. Tym samym wydanie postanowienia w przedmiocie uchybienia terminu było bezpodstawne, a przynajmniej przedwczesne. Warto przy tym zauważyć, że w korespondencji z organem egzekucyjnym wierzyciel (organ) wskazał na inną, niż przyjęta na użytek skarżonego postanowienia, datę doręczenia stronie orzeczenia z dnia [...] t.j. dzień 8 lipca 2014 r. Wynika to z treści postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. uchylającego postanowienie organu egzekucyjnego z dnia [...] r. o uznaniu za niezasadne zarzutów zobowiązanego (strony) dotyczących przedmiotowych zobowiązań, w którym stwierdzono, że wierzyciel (organ) pismem z dnia 12 września 2014 r. poinformował organ egzekucyjny, iż postanowienie z dnia [...] r. zostało odebrane przez zobowiązanego (stronę) w dniu 8 lipca 2014 r., oraz że zobowiązany nie złożył zażalenia na to postanowienie i stało się ono prawomocne, zaś pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. wierzyciel (organ) poinformował organ egzekucyjny, że zobowiązany (strona) wniósł w terminie zażalenie na sporne postanowienie wobec czego jest ono nieostateczne i jednocześnie wniósł o wycofanie pisma z dnia 12 września 2014 r. Rozpatrując sprawę ponownie organ w sposób stanowczy ustali (na podstawie dostępnych dokumentów, informacji czy wyjaśnień zobowiązanego) datę doręczenia stronie (zobowiązanemu) postanowienia z dnia [...] r. i następnie wyda stosownej treści postanowienie merytoryczne, bądź dotyczące przedmiotowego terminu. Stanowisko organu w tej kwestii będzie miało decydujący wpływ na możliwość rozstrzygania o wniosku strony o przywrócenie przedmiotowego terminu, która to sprawa stanowiła przedmiot orzekania przez tutejszy Sąd w wyroku z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 363/15. Z tych przyczyn Sąd, wobec stwierdzenia istotnych mających wpływ na wynik sprawy naruszeń powołanych wyżej przepisów postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.