I SA/Gl 364/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Sędziowie WSA Beata Kozicka,, Bożena Miliczek-Ciszewska, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2013 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po ponownym rozpoznaniu zażalenia z dnia 25 marca 2011 r. wniesionego przez W. S. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r., nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] oraz [...] z dnia [...] r., obejmujących zaległości składkowe za okres od sierpnia do grudnia 1999 r. i od stycznia do lipca 2000 r., wynikające z decyzji o odpowiedzialności za nieuiszczone składki przez płatnika, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W skardze z dnia 19 lutego 2013 r. W. S. podniósł, że postanowienie to jest sprzeczne z prawem. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata. Na rozprawie w dniu 2 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że zaskarżone postanowienie otwiera ponownie ocenę przez organ egzekucyjny zasadności wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Wobec powyższego oświadczył, że uzyskał zgodę skarżącego na cofnięcie skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak sentencji. Na marginesie wskazać należy, że z uwagi na fakt, iż skarżący nie poniósł kosztów sądowych z uwagi na zwolnienie go od tego obowiązku, Sąd nie orzekał o zwrocie wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.