I SA/Gl 366/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła, złożona w imieniu T.D. i za pośrednictwem Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w C., skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. Skargę sporządził i podpisał adwokat. Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącego został wezwany przez Sąd do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi w postaci: uiszczenia wpisu sądowego oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego do drugiej sprawy, a ponadto nadesłanie odpisu skargi do odrębnie złożonych akt dot. drugiej decyzji. Pismem z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej, z uwagi na obligatoryjne rozdzielenie skarg wniesionych na dwie decyzje, został ponownie wezwany do usunięcia braku skargi w postaci nadesłania odpisu skargi do odrębnie złożonych akt oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego. Wezwanie to, z pouczeniem iż nieusunięcie braków skargi spowoduje jej odrzucenie, adresat otrzymał w dniu [...], co potwierdza data oraz podpis odbiorcy na pocztowym potwierdzeniu odbioru. Brakujące pełnomocnictwo oraz odpis skargi zostały wysłane do Sądu w dniu [...], (data stempla pocztowego na kopercie dołączonej do akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest pismem procesowym, które wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne. Stąd też ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) określa warunki, którym powinno odpowiadać pismo procesowe, ustalając ponadto dodatkowe wymogi dla skargi, w tym składanej przez pełnomocnika strony. Zgodnie z art. 37 § 1 wymienionej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie art. 49 § 1 w/w ustawy, podobnie jak inne braki formalne. W rozpatrywanej sprawie bezsporną okolicznością jest fakt, iż pełnomocnik strony skarżącej, składając skargę, nie dołączył do niej pełnomocnictwa oraz odpisu tegoż pisma. Wezwany do usunięcia tego braku, z pouczeniem o skutkach jego nieuzupełnienia w terminie, skierował do Sądu pismo, zawierające brakujące dokumenty, dopiero w dniu [...], a więc z opóźnieniem (termin uzupełnienia braku bezskutecznie upłynął z dniem [...] tj. w poniedziałek.). Wraz z dokonaną czynnością nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie lub poprawienie braków pisma jest terminem ustawowym i nie może być przez przewodniczącego przedłużony ani skrócony. W art. 49 § 2 wymienionej ustawy ustawodawca, kierując się ekonomią procesową, przyjął zasadę, iż pismo, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w wyznaczonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ rozpatrywany problem odnosi się do szczególnego rodzaju pisma procesowego, jakim jest skarga, a więc żądanie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, stwierdzenie, iż braki skargi zostały uzupełnione po terminie, wywołuje skutek określony w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zwrócić też trzeba uwagę i na tę okoliczność, iż jeżeli braki formalne pisma zostały usunięte po upływie wyznaczonego terminu, to pismo należy traktować jako wniesione w dacie owego spóźnionego usunięcia braków formalnych (a contrario z art. 49 § 3). W sumie zatem mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. SJ/